Sobowtór

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Sobowtór
(Z Heinego. Do muz. z instrumentacją Liszta)
 • Heinrich Heine
Sobowtór
(Z Heinego. Do muz. z instrumentacją Liszta)

Heinrich Heine
[Wiersz przetłumaczony przez Władysława Tarnowskiego i zamieszczony w tomiku „Piołuny”, wyd. J. I. Kraszewski, Drezno, 1869 pod pseudonimem Ernest Buława, na stronie 37. Władysław Tarnowski był po części uczniem, po części przyjacielem Franciszka Liszta, być może tym należy tłumaczyć zapisek pod tytułem o instrumentacji Liszta.]

Do kola cicha noc, śpią ulice –
W tym domu skarb mój mieszkanie miał.
Już opuściła dawno stolicę,
Ale dom stoi jak ongi stał!...
Pod oknem stanął ktoś, i patrzy w górę,
I łamie dłonie w dziki bólu szał,
Strach mi! Poznaję me lica ponure
I postać własną, kędym wtedy stał!…
Hej! Sobowtórze! wybladły mój druhu!
Po co małpujesz mój boleści szał?
Co na tem miejscu bez życia i ruchu
Jak wąż me serce, noc niejedną ssał!!!

1866



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Heinrich Heine i tłumacza: Władysław Tarnowski.