Słownik etymologiczny języka polskiego/tuman

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tuman, tumanić, od ‘obłoku’ przeniesione i na ‘głupich ludzi’, powtarza się na całej Rusi, skąd do nas przyszło, i u Bułgarów; z turec. tuman.