Słownik etymologiczny języka polskiego/trestkać
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
trestkać, trestać, tresktać, trestktać, postaci co raz odmienne; w psałterzu: potrzeskczess (inne psałterze: »umorzysz«, »skarzesz«), »nie w swej zapalczywości treskcy mnie«, biblja (»karz«, u Leopolity); tak samo w czeskiem: treskt, trest, ‘kara’, tresktati z trzesktati, może ‘wzbierać treścią, trzciną’(?), p. treść.
