Słownik etymologiczny języka polskiego/rzeszyć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

rzeszyć, p. rozgrzeszyć; dawne postaci: rozdrzesz, w psałterzu (»zagładź«, w puławskim), tłumaczy niezręcznie łac. ‘praecipita’ (»zrzuci«, »zepchni«, w tłumaczeniach 16. wieku); »przyrzeszeni opoce« (‘iuncti’, »przytknieni« w puławskim); r. 1500: »rozrzeszyć albo rozwiązać«. Prasłowo, cechujące Słowian i Litwę; por. rus. razrieszit’, ‘dozwolić’, i inne.