Słownik etymologiczny języka polskiego/rychły

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

rychły, urychlony; przysłówek: rychło, dawniej rychle; rychlik, o ‘wcześnie dojrzewających’ owsach lub ziemniakach. Słowo zachodniosłowiańskie; rus. rychłyj, o śniegu ‘sypkim’. Z długiem ū do ruch (p.); porównaj szwedz. rūsa, ‘wypadać (do szturmu)’, czes. rysziti, ‘napędzać’; na Litwie brak tej odmiany. Ale rychle, rykle, rytle, ‘krosty, wysypki’, to pożyczka niemiecka, Rötheln, Rütteln (‘Mosern’, po polsku ospa, ospice).