Słownik etymologiczny języka polskiego/rudera

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

rudera, dziś liczba pojedyncza rodzaju żeńskiego: »stara rudera«, ‘ruina’, ale to jest (jak legumina) łacińska liczba mnoga rodz. nijakiego: rudera, od rūdus, toż co niem. Gries (o ‘żwirze, szutrze’) i Grütze, a nasza gruda (p.).