Słownik etymologiczny języka polskiego/rokita

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

rokita, rokicina, rodzaj ‘wierzby’, rokitowy (i o djable Rokicie, co w starych wierzbach wysiaduje); częste w nazwach miejscowych: Rokitno itd.; oboczne rakita u innych Słowian (na Południu) dowodzi, że to postać przestawiona z *ork-yta (przyrostek jak w kopyto, koryto; rodzaj żeński wedle wierzba?); czy przyrównać serb. raklje, rakljast, o ‘widłach’, dla rozgałęzienia? Inni zestawiają z nazwą ‘jałowca’, grec. orkeuthos, łotew. ērcis, ērcetis; znaczenie nazw drzewnych waha się nadzwyczaj.