Słownik etymologiczny języka polskiego/rój

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

rój (pszczeli); pierwotnie wszystko ‘co wytryska’, a więc zdrój i wzdrój (ze wsuniętem d), o ‘źródlisku’; roić się; rojny, rojowisko; rojownik albo pszczelnik,'melissa’; roić sobie; uroić, urojenie, o ‘fantazji’; pień ri- powtarza się w rzeka (p.); ind. ri-, ‘dać płynąć’, rī- ‘płynąć’, rīti-, ‘rzeka’, retas- i raja-, ‘pław’; łac. ri- w rivus. Nie posiadamy czasowników pierwotnych, co są w cerk., rus. i i., rějat’, ‘bieżeć’ (o rzece, locie ptaszym), ri-nut’ czes. rzinouti se, nasze wyrnąć (ostatni ślad tego ri-); rějati z ot- znaczy ‘odpychać’: otrinut’.