Słownik etymologiczny języka polskiego/kształt

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

kształt (Czesi piszą i przez rz!), kształtować, kształtny, kształtowny, kształcić, wykształcony, przeniesiono w 16. wieku i na nazwę ‘stanika damskiego’, ‘gorsetu, sznurówki’, z nazwy ‘wzoru’, ‘postawy’, ‘modły’ (już około r. 1500: »wyobrażenie, kształt, forma«); z niem. Gestalt, co u Niemców tylko ‘figurę, formę’ oznacza. Niem. ge- przechodzi u nas zawsze w g-, k-, np. kszaft, ‘testament’, z niem. Geschäft, jeszcze dziś u Czechów ogólne, u nas zapomniane.