Słownik etymologiczny języka polskiego/koryto

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

koryto, korytko (»podnieść komu korytka« 1564 r., o ‘ujęciu obroku’); ‘wydrążenie we pniu (dla napajania) lub w ziemi (rzeczysko)’; urobione od kory, jak kopyto od kopy (kopania). Natomiast korytarz, kurytarz, z włos. corridore, z łac. corritorium