Słownik etymologiczny języka polskiego/hajtować
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
hajtować, ‘mitrężyć’ (czas i robotę; już w 15. w., o ‘czeladniku leniwym’), hajtuś, ‘spacer’ (u Reja idzie mamka z dzieckiem hajtuś, jak i dziś po narzeczach); z węg. hajt.
