Słownik etymologiczny języka polskiego/cena

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

cena, w 15. w. wyjątkowo i cana (por. cały; pierwotne cě- z koi- daje u nas i ce- i ca-), cenić, ocena, cenny, cennik, przeceniać, niedoceniać. Prasłowo; tak u wszystkich Słowian; brak go na Litwie (kaina ich niebardzo mi pewne); grec. poinē, 'pomsta' i 'kara' (stąd łacin. poena, 'kara', nasze i ruskie penia, penować, penitent, pienia); łac. punīre, 'karać', awest. kaēnā-, 'odwet', 'kara'; grec. tinō, 'płacę (odwet), pokutuję', timē, 'cześć', 'cena'.