Słownik etymologiczny języka polskiego/borys

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

borys, ‘gruby chleb razowy’ w przeciwieństwie do żemły pszennej, powstał całkiem przypadkowo u nas w 16. w. od śś. ruskich, braci (synów Włodzimierza Wielkiego) Borysa i Gleba (Małorusin wymawiał go Hlib, co nasi z chlibem, ‘chlebem’, pomieszali i taką różnicę obojga pieczywa sami zmyślili). Nazwa Boris bułgarska, t. j. turecko-tatarska, od ich cara Bogorisa, co w r. 865 chrześcijaństwo przyjął. Nasze Borzyszewy itp. od rodzimego Borzysza, od bor-, ‘walczyć’ (p. borykać), całkiem odmienne. »Tu chleb czeladny i borys, tam (w niebie) szczera żemła pańska«, w rękopisie z kazaniami z początku 17. w.