Słownik etymologiczny języka polskiego/barbara

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

barbara, ‘bicz, lina’; »nahajską barbarą« bije Potocki. Baty przezywają stale od imion (np. makar, »makarami kilku wycięli«, »makarem kolejno weźmiecie«, około 1700 r.; jeszcze w odzie bizunowej Bohomolca: »gdy go z kołka makarym wychłostał«; na Rusi siergiej: »przydatku dam sergiejem po płeczach«, około r. 1730); albo od miejsca wyrobu (nahajka, słynne Boćki, boćkowski); albo od wykrzykników, p. bizun, herap (harap).