Słownik etymologiczny języka polskiego/banować, bantować

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

banować i bantować, podgórskie z węg. pożyczki; banuwaty, ‘gryźć się’, r. 1693: »na nas nie racz pobanowaty« (węg. ban, ‘żałuje’); »nie ciężko nam po chałupie bańtować wszędzie«, r. 1620 (‘rozbijać’, węg. bánt, ‘niepokoić’).