Słownik etymologiczny języka polskiego/bałakać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

bałakać, bałamut, bałamucić, obok tego z ą: bałamąt, bałamunt w 16. w. (p. mącić), o ‘gadule’, ‘trzpiocie’ (bałaguła z rusk. bałagur, ‘gaduła’? bałałajka, ‘gitarka ruska’, pożyczki nasze, od tegoż pnia), urobione od ba-, p. baj.