Słownik etymologiczny języka polskiego/armata

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

armata, ludowe harmata, ‘działo’; w 16. w. ‘flota wojenna’: w pismach politycznych bezkrólewia z r. 1572 stale o niej mowa: »gdyż sam (cesarz) na morzu armaty i portowych miast niema«; jeszcze u Knapjusza armata ‘wojsko wodne’ (jak hiszp. armada), z łac. armata, ‘uzbrojona’; dawniej i całą ‘artylerję’ oznaczało: »starszy nad armatą koronną«, »oficerowie armaty«; dopiero od 18. w. nazywano tak ‘działa’ same. Armja, jak almarja i alarm, wkońcu od łac. arma, przez niem. Armee, co za wojny trzydziestoletniej z franc. armée poszła.