Słownik etymologiczny języka polskiego/arcy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

arcy, ‘nader’, w złożeniach (np: arcyśmieszny), przejęte z łac. (a to z greck. archē, ‘początek’; w złożeniach: ‘nad-’), archiepiscopus = arcybiskup, archidiaconus = arcydziekan (skrócone ardziekan); arcyksiążę = Erzherzog, bo już w łacinie pojawia się arci- obok archi-; to zatrzymali z greckiego prawosławni: archijerej, archijepiskop. Natomiast czeska spójka arci (t. j. ‘a rzeknij’), ‘przecież, tak’ (arcil, ‘potakiwacz’), por. nasze arzkąc, ‘mówiąc’, rodzimego początku.