Słownik etymologiczny języka polskiego/amelja

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

amelja, ‘ładownica’, częste w 17. w.: »niemać ten ładunków w amelijej swojej;« »nasułem był miasto kul w ameliją grochu«; »mieszków, amelij, ładownic, wacków« w Ustawie cechowej 17. w.; por. serbskie amajlija ‘amulet’, ‘co się nosi’, serbskie amal, ‘tragarz’, hamał u nas w 17. w. — wszystko z arabskiego hamal, ‘nosić’.