Słownik etymologiczny języka polskiego/almarja

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

almarja, olmarja, ‘skrzynka, szafka’, franc. armoire, włoskie armario i armadio, łac. armarium i almarium, almaria; właściwie: ‘skład czy schowek broni’; u innych Słowian z końcówką -ra, nie -ria, jak u nas wedle łaciny: słowień. almara i ormara, czeskie armara i almara, almierz, almarze. Same arma, ‘broń’, armare, ‘bronić’, w dawnym czasowniku armować się, ‘bronić się’; por. dalej armja, armata, alarm. P. alwerz.