Słownik etymologiczny języka polskiego/ać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

ać, z a i ć (ci), ‘aby’, wychodzi już w 15. wieku z używania, częste jeszcze w biblji; Leopolita stale je zastąpił przez niech, i: » przebywa (niech)«, » i twym wielbłądom dam« (i naczerpam), » i twe wielbłądy napoję« (i dam); w księdze henrychowskiej z 2. połowy 13. wieku: »daj pobruszę« (‘niech’). Czesi swoje at z ati do dziś zachowali.