Dziś letni jest dzień, dziś cudny jest dzień!
Czy słyszysz ton mojej piosenki?
Słoneczko śle z nieba pąk złotych swych lśnień,
Mej braci skrzydlatej bór pełen jest pień,
A z trawki much lecą pobrzęki;
Zdrój szemrze, w dolinie strumyka brzmi gwar,
Błoń — kwiatów rozlewa woń słodką i czar:
Już dość twojej w fabryce męki!
I tobie przyroda nie skąpi swych tchnień —
Dziś letni jest dzień, dziś cudny jest dzień!
I każdy z przyrody dziś ręki
Radości dostaje, ociera swe łzy, —
Lecz wszyscy pytają, gdzieś podział się ty:
I twoja jest cząstka tu, będziesz ją miał, —
Ach, weź, robotniku, weź dzisiaj swój dział!
Dziś letni jest czas, dziś cudny jest czas!
Motylek już taniec swój wszczyna,
Spójrz, deszczyk się mieni tysiącem swych kras,
Tam góry się piętrzą, zieleni się las,
Zapachu jest pełna dolina;
Owieczki igrają śród kwiecia i drzew,
Pastuszek usłyszał pastuszki swej śpiew —
Już cudów nadeszła godzina!
Nie zwlekaj więc, drogi! Żyć jeden masz raz —
Dziś letni jest czas, dziś cudny jest czas!
Niech trochę zaczeka maszyna!
Tak długo pracujesz już we dnie i w noc,
Tak idzie na marne żelazna twa moc!
Po latach męczarni — radośnie raz żyj
I śmiało z rozkoszy kielicha dziś pij!
Dziś letni jest dzień, dziś cudny jest dzień!...
Ach, krótkie jest pieśni mej trwanie:
Wybije godzina za kilka już mgnień,
Gdy wrony posępnej przesunie się cień,
A moje zamilknie śpiewanie.
Dopóki więc z drzewa dziś nucę ci ten
O szczęściu, miłości złocisty mój sen,
Nie zwlekaj, aż wszystko ustanie!
Nie zawsze niebiosa tak pełne są lśnień —
Dziś letni jest dzień, dziś cudny jest dzień!
Skorzystać zeń trzeba, kochanie!
Podobnie jak ty przy maszynie swej schniesz,
Tak wszystko na ziemi zanika, ach, też;
Króciutkich chwil parę — to żywot jest twój:
O chwilę się spóźnisz — przegrany jest bój!
• PDF 
• MOBI 
