Sąd boży

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


O przyjaciółko moja... Sąd boży • Z martwej roztoki • z cyklu Smutna jest miłość... • Władysław Orkan Dłonie smutku
O przyjaciółko moja... Sąd boży
Z martwej roztoki
z cyklu Smutna jest miłość...
Władysław Orkan
Dłonie smutku

SĄD BOŻY.


Przez serce przeszedł ostry nóż...
Gdybyż choć kolec zdradnych róż!
Bólem na wskróś przeszyty,
Choć róże krwawe-bym wspominał...
Ale ten ostry nóż-puginał
Do serca z naumysłem po rękojeść wbity...

Nikt nigdy się nie dowie,
Kto winien, czyja ręka...
Serce w skonie imienia Twego nie wypowie.
Chyba wyjawi męka,
Chyba odkryje Sąd boży:
Gdy, nieobaczna w swej dumie,
Wejdziesz w żałobnym tłumie,

A rana się w mem sercu otworzy...

Oto w mej męce co noc ów Sąd się odgrywa...
U czarnej wspomnień trumny
Staje mar bladych orszak tłumny —
A krew zastygłej pieczęci nie zrywa.
Lecz kiedy ty ośmielasz mym myślom się jawić,
Serce poczyna krwawić...


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Władysław Orkan.