Romanca (Haraucourt, Gdy burza..., 1921)

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Edmond Haraucourt
Tytuł	Romanca
Pochodzenie	U poetów
Wydawca	Wydawnictwo J. Mortkowicza
Data wyd.	1921
Druk	Drukarnia Naukowa Towarzystwa Wydawniczego w Warszawie
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Miriam
Tytuł orygin.	Romance
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI ; Cała część I; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

Quand l’orage grondc et s’irrite...

Romanca.

I zbyt wiele widziałem niepamięci,
abym mógł wierzyć we wspomnienie.
Józef Bertho.

Gdy burza wyje, zmącą topiele.
Wody strug biegną w dal szybko tak!
— Lecz prędzej jeszcze, prędzej o wicie
Przelata ptak.

Ku gniazdku, które miłość mu ściele,
Mknie strzałą, słodkim oddany snom!
— Lecz prędzej jeszcze, prędzej o wiele
Uderza grom.

Błyśnie się, zagrzmi — i dąb w popiele:
Ty skutek widzisz, przyczyny — nie.
— Lecz prędzej jeszcze, prędzej o wiele
Wspomnienie mrze.

Jest w kraju Scytów — cudowne ziele,
Co w drzewo rośnie za jeden dzień.
— Lecz prędszym wzrost jest, prędszym o wiele
Miłości drgnień.

Jasno ci nagle w serca kościele;
Miasto łkań dawnych, szczęściem brzmi głos.

— Lecz prędzej spada, prędzej o wiele
Nieszczęścia cios.

Żyłeś: wtem straszne śmierci gardziele
Zdmuchnęły życie — i jużeś trup.
— Lecz prędzej trawą, prędzej o wiele
Porasta grób.

EDMOND HARAUCOURT. ROMANCE.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Edmond Haraucourt i tłumacza: Zenon Przesmycki.