Puszcze polskie/Od autora

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Ferdynand Ossendowski
Tytuł Puszcze polskie
Wydawca Wydawnictwo Polskie R. Wegner
Data wydania 1936
Drukarz Biblioteka Polska w Bydgoszczy
Miejsce wyd. Poznań
Ilustrator wielu autorów
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron


OD AUTORA

Ten tom „Cudów Polski“ ogarnia części różnych ziem, wchodzących w skład naszej Ojczyzny, a to dlatego, że ma za zadanie dać opis największego kompleksu puszcz, które przetrwały do naszych czasów, jako resztki wielkich puszcz Mazowieckich, wchłaniając w siebie różne dzielnice historyczne. Autor, studjując zagadnienia puszcz i zwiedzając je, widział przed sobą potężny wał zielony, broniący naszej, niczem nie osłoniętej od wschodu i północy, Ojczyzny.
Opisane w tym tomie puszcze Białowieska, Świsłocka, Augustowska, Knyszyńska, Zielona i Biała w r. 1920-ym — jak ongiś za czasów Leszka Czarnego i Jagiellonów — ta prawdziwa zielona granica obronna odegrała znowu wielką rolę. Pozatem bogactwa, zgromadzone w nich, malowniczość i potężny wpływ puszcz na wyobraźnie zwiedzających je i na poznanie piękna krajobrazu ojczystego z jego borami, jeziorami, wartami rzek i zielenią łąk pobudza również do zamknięcia tych najrozleglejszych puszcz naszych w osobnym tomie.
Autor zwiedzał puszcze niejednokrotnie i wyczuł je, jako pisarz, podróżnik i myśliwy, ale poza autopsją wykorzystał również niezmiernie poważny materjał naukowy, do różnych odnoszących się dziedzin. Fachowcom, władzom administracyjnym i leśnym i wszystkim sprzyjającym jego pracy, autor wyraża szczerą wdzięczność.
Jeżeli młodzież nasza, turyści i sportowcy znajdą w tym tomie bodziec do głębszego poznania i umiłowania puszcz polskich, do zrozumienia znaczenia ich dla państwa i szlachetnej dumy, iż wszędzie tu przetrwała polskość, uosobiona w cichych dworkach i chatkach ludzi pracowitych, a niezłomnych jak stare rozłożyste dęby puszczańskie — autor będzie się czuł całkowicie wynagrodzonym za swoją pracę, z miłością i zapałem wykonaną.

F. A. Ossendowski


ŹRÓDŁA ILUSTRACYJ

BAHAN Piotr w Sopoćkiniach: 39, 64, 66g, 85gd, 89gd, 104.

BUŁHAK Jan w Wilnie: 10, 34g, 65d, 92, 108, 109, 216, 217gd, 235.

CENTRALNE BIURO INWENTARYZACYJNE ZABYTKÓW SZTUKI M. W. R. i O. P. w Warszawie: 82, 83, 123gśd, 136, 139, 140, 143, 149gd, 190, 222, 226, 227, 231lśp, 234.

GABINET RYCIN BIBLJOTEKI UNIWERSYTECKIEJ w Warszawie: 124/125.

ILUSTROWANY KURJER CODZIENNY w Krakowie: 32d, 164, 221d.

JARMOŁOWICZ Jan w Wołkowysku: 131d, 189g, 195.

KARPIŃSKI J. J. Dr. w Białowieży: 8, 9, 16, 24/25, 35, 37g, 152, 154, 155, 156, 159, 160gśd, 165gd, 162, 163gd, 166, 169, 170, 176, 180g, 181d, 184, 185, 186, 196.

KILARSKI Jan w Poznaniu: 200, 201gd.

„KŁOSY“ — roczniki czasopisma z lat 1875 do 1882: 7g (1882), 47 (1882), 50 (1875), 51d (1875), 72d (1873), 207d (1875).

LATANOWICZ St. w Poznaniu: 22, 189d, 206d.

ŁUBIŃSKI Jan w Wołkowysku: 132, 133gd, 134, 135, 144, 145gd, 146g, 150, 193d, 194g, 199gd.

ŁUNIEWSKI St. w Białowieży: 20, 29, 30, 33gd, 151g, 153, 173, 174, 175gd, 179, 180d, 181, 193g, 194d.

PARDO St., ks. w Sejnach: 96, 97.

PARK NARODOWY w Białowieży: 1, 6, 27, 161, 187.

PHOTO-PLAT w Warszawie: 31, 34d, 36, 37d, 54, 60, 69, 77, 89ś, 90g, 101.

POL. TOW. TURYST. KRAJOZNAWCZE — Zarząd Główny w Warszawie: 40/41, 76gd, 90d, 123, 146d, 203g, 204gd, 205, 208, 209, 210, 211gd, 212/213, 215ś, 218, 219, 220, 221g, 225, 228.

POL. TOW. TURYST. KRAJOZNAWCZE — Oddział w Suwałkach: 53gd, 65g, 78g.

„PRZYJACIEL LUDU“, czasopismo, rocznik 1835: 42g, 72g, 111.

RAKOWSKI Wiesław, Dr. w Poznaniu: 188.

ROTSZTEJN J. w Augustowie: 13, 38gd, 57, 63, 66d, 70, 71gd, 75, 78d, 79g, 80/81, 84, 95, 98, 99, 100, 102gd.

RYBOTYCKI Tomasz w Przemyślu: 32g, 103, 115.

SAWICKI Kazimierz w Białymstoku: 79d, 86gd, 91, 112, 113, 118, 119gd, 120, 121, 122, 127d, 128gd, 129, 130, 131g, 203d, 214gd, 215gd.

SUNDERLAND J. w Warszawie: 202.

TOW. PRZYJACIÓŁ NAUK w Poznaniu: 7d, 19, 23, 26, 27d, 43g, 44, 45, 58g, 182gd.

„TYGODNIK ILUSTROWANY“ — roczniki czasopisma z lat 1863—1898: 3 (1863), 14 (1879), 15 (1867), 20 (1887), 21 (1882), 42d (1863), 43d (1863), 46 (1877), 48 (1866), 49 (1866), 51g (1891), 52 (1882), 58d (1865), 59 (1865), 105gd (1888), 106 (1885), 107 (1885), 110 (1866), 114 (1863), 116/117 (1887), 127g (1898), 151 (1860), 183 (1881), 206g (1870), 207g (1870), 232 (1865), 233g (1873), 233d (1867).

ZAKŁAD HISTORJI SZTUKI UNIWERSYTETU IM. MARSZAŁKA PIŁSUDSKIEGO w Warszawie: 141gd, 142gd.

AUTORZY REPRODUKOWANYCH OBRAZÓW
niewymienieni w podpisach pod ilustracjami:
7d: Al. ORŁOWSKI, 27d: LE BLOND, 40/41: I. H. MÜNZ i 124/125: RENTZ.
Numeracja dotyczy stronic.
Litery oznaczają miejsce: l = lewe, ś = środkowe, p = prawe, g = górne, d = dolne





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Ferdynand Ossendowski.