Puszcze polskie/Od autora

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Ferdynand Ossendowski
Tytuł Puszcze polskie
Wydawca Wydawnictwo Polskie R. Wegner
Data wydania 1936
Drukarz Biblioteka Polska w Bydgoszczy
Miejsce wyd. Poznań
Ilustrator wielu autorów
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron


OD AUTORA

Ten tom „Cudów Polski“ ogarnia części różnych ziem, wchodzących w skład naszej Ojczyzny, a to dlatego, że ma za zadanie dać opis największego kompleksu puszcz, które przetrwały do naszych czasów, jako resztki wielkich puszcz Mazowieckich, wchłaniając w siebie różne dzielnice historyczne. Autor, studjując zagadnienia puszcz i zwiedzając je, widział przed sobą potężny wał zielony, broniący naszej, niczem nie osłoniętej od wschodu i północy, Ojczyzny.
Opisane w tym tomie puszcze Białowieska, Świsłocka, Augustowska, Knyszyńska, Zielona i Biała w r. 1920-ym — jak ongiś za czasów Leszka Czarnego i Jagiellonów — ta prawdziwa zielona granica obronna odegrała znowu wielką rolę. Pozatem bogactwa, zgromadzone w nich, malowniczość i potężny wpływ puszcz na wyobraźnie zwiedzających je i na poznanie piękna krajobrazu ojczystego z jego borami, jeziorami, wartami rzek i zielenią łąk pobudza również do zamknięcia tych najrozleglejszych puszcz naszych w osobnym tomie.
Autor zwiedzał puszcze niejednokrotnie i wyczuł je, jako pisarz, podróżnik i myśliwy, ale poza autopsją wykorzystał również niezmiernie poważny materjał naukowy, do różnych odnoszących się dziedzin. Fachowcom, władzom administracyjnym i leśnym i wszystkim sprzyjającym jego pracy, autor wyraża szczerą wdzięczność.
Jeżeli młodzież nasza, turyści i sportowcy znajdą w tym tomie bodziec do głębszego poznania i umiłowania puszcz polskich, do zrozumienia znaczenia ich dla państwa i szlachetnej dumy, iż wszędzie tu przetrwała polskość, uosobiona w cichych dworkach i chatkach ludzi pracowitych, a niezłomnych jak stare rozłożyste dęby puszczańskie — autor będzie się czuł całkowicie wynagrodzonym za swoją pracę, z miłością i zapałem wykonaną.

F. A. Ossendowski


ŹRÓDŁA ILUSTRACYJ

BAHAN Piotr w Sopoćkiniach: 39, 64, 66g, 85gd, 89gd, 104.

BUŁHAK Jan w Wilnie: 10, 34g, 65d, 92, 108, 109, 216, 217gd, 235.

CENTRALNE BIURO INWENTARYZACYJNE ZABYTKÓW SZTUKI M. W. R. i O. P. w Warszawie: 82, 83, 123gśd, 136, 139, 140, 143, 149gd, 190, 222, 226, 227, 231lśp, 234.

GABINET RYCIN BIBLJOTEKI UNIWERSYTECKIEJ w Warszawie: 124/125.

ILUSTROWANY KURJER CODZIENNY w Krakowie: 32d, 164, 221d.

JARMOŁOWICZ Jan w Wołkowysku: 131d, 189g, 195.

KARPIŃSKI J. J. Dr. w Białowieży: 8, 9, 16, 24/25, 35, 37g, 152, 154, 155, 156, 159, 160gśd, 165gd, 162, 163gd, 166, 169, 170, 176, 180g, 181d, 184, 185, 186, 196.

KILARSKI Jan w Poznaniu: 200, 201gd.

„KŁOSY“ — roczniki czasopisma z lat 1875 do 1882: 7g (1882), 47 (1882), 50 (1875), 51d (1875), 72d (1873), 207d (1875).

LATANOWICZ St. w Poznaniu: 22, 189d, 206d.

ŁUBIŃSKI Jan w Wołkowysku: 132, 133gd, 134, 135, 144, 145gd, 146g, 150, 193d, 194g, 199gd.

ŁUNIEWSKI St. w Białowieży: 20, 29, 30, 33gd, 151g, 153, 173, 174, 175gd, 179, 180d, 181, 193g, 194d.

PARDO St., ks. w Sejnach: 96, 97.

PARK NARODOWY w Białowieży: 1, 6, 27, 161, 187.

PHOTO-PLAT w Warszawie: 31, 34d, 36, 37d, 54, 60, 69, 77, 89ś, 90g, 101.

POL. TOW. TURYST. KRAJOZNAWCZE — Zarząd Główny w Warszawie: 40/41, 76gd, 90d, 123, 146d, 203g, 204gd, 205, 208, 209, 210, 211gd, 212/213, 215ś, 218, 219, 220, 221g, 225, 228.

POL. TOW. TURYST. KRAJOZNAWCZE — Oddział w Suwałkach: 53gd, 65g, 78g.

„PRZYJACIEL LUDU“, czasopismo, rocznik 1835: 42g, 72g, 111.

RAKOWSKI Wiesław, Dr. w Poznaniu: 188.

ROTSZTEJN J. w Augustowie: 13, 38gd, 57, 63, 66d, 70, 71gd, 75, 78d, 79g, 80/81, 84, 95, 98, 99, 100, 102gd.

RYBOTYCKI Tomasz w Przemyślu: 32g, 103, 115.

SAWICKI Kazimierz w Białymstoku: 79d, 86gd, 91, 112, 113, 118, 119gd, 120, 121, 122, 127d, 128gd, 129, 130, 131g, 203d, 214gd, 215gd.

SUNDERLAND J. w Warszawie: 202.

TOW. PRZYJACIÓŁ NAUK w Poznaniu: 7d, 19, 23, 26, 27d, 43g, 44, 45, 58g, 182gd.

„TYGODNIK ILUSTROWANY“ — roczniki czasopisma z lat 1863—1898: 3 (1863), 14 (1879), 15 (1867), 20 (1887), 21 (1882), 42d (1863), 43d (1863), 46 (1877), 48 (1866), 49 (1866), 51g (1891), 52 (1882), 58d (1865), 59 (1865), 105gd (1888), 106 (1885), 107 (1885), 110 (1866), 114 (1863), 116/117 (1887), 127g (1898), 151 (1860), 183 (1881), 206g (1870), 207g (1870), 232 (1865), 233g (1873), 233d (1867).

ZAKŁAD HISTORJI SZTUKI UNIWERSYTETU IM. MARSZAŁKA PIŁSUDSKIEGO w Warszawie: 141gd, 142gd.

AUTORZY REPRODUKOWANYCH OBRAZÓW
niewymienieni w podpisach pod ilustracjami:
7d: Al. ORŁOWSKI, 27d: LE BLOND, 40/41: I. H. MÜNZ i 124/125: RENTZ.
Numeracja dotyczy stronic.
Litery oznaczają miejsce: l = lewe, ś = środkowe, p = prawe, g = górne, d = dolne





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Ferdynand Ossendowski.