Promień słońca (Suną po niebie szare tumany...)

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	anonimowy
Tytuł	Promień słońca
Pochodzenie	Czegóż chcą?
Wydawca	Przedświt
Data wyd.	1882
Druk	l'Aurore, Genève, Rue des Pâquis, 5
Miejsce wyd.	Genève
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały tekst; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

PROMIEŃ SŁOŃCA.

Suną po niebie szare tumany,
Cała przyroda jak w odrętwieniu,
Ponurym mrokiem wszystko odziane —
Smutno dokoła — jak w mogił cieniu!

Ptactwo gdzieś znikło... Dziś dzień żałobny,
Bo kir tumanów słońce zaćmiewa...
Ludzie ponurzy chodzą jak groby,
Dziatwa w niebiosa smętnie spoziera...

Nagle obłoki rzednąć poczęły,
Nikną... w promieniach słońca stanęły!..
Nanowo drgnęły życiowe tętna...

Z chwilowej wszystko wstaje senności —
I znów cudnieje przyroda piękna!

Kiedyż tak błyśnie w ciemniach ludzkości?!

Więz. pozn., w grudniu 1881.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: anonimowy.