Praktyka bałtycka na małym jachcie/Latarnie morskie

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Jerzy Kuliński
Tytuł Praktyka bałtycka na małym jachcie
Data wydania 1995
Wydawnictwo Wydawnictwo Ryt
Drukarz Drukarnia „RYT”
Miejsce wyd. Gdańsk
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron
LATARNIE MORSKIE

Mimo niezwykle dynamicznego rozwoju elektronicznych technik nawigacyjnych latarnie morskie i pozostałe światła wskazujące drogę na morzu wydają się być nie do zastąpienia. Światło latarni morskiej jest niemal namacalnym wskaźnikiem drogi, nie wymagającym żadnych przyrządów — poza wzrokiem. Sygnały świetlne pozwalają, nie tylko weryfikować wskazania „cudownych pudełek“ ale i orientować pozycję jachtu wobec brzegu. Światło latarni morskiej spełnia też istotną rolę w samopoczuciu nawigatora, zwłaszcza podczas ciężkiej pogody.
Bałtycki spis świateł zawiera około 10 000 pozycji, zajmując 318 stron formatu A4. Jest to po mapach morskich drugi co do ważności element nawigacyjnych pomocy. ORP „Orzeł” uciekając z Tallina (internowany w 1939 r) przepłynął Bałtyk bez skonfiskowanych map — dzięki pozostałemu na okręcie spisowi świateł. Spis świateł musi być zaktualizowany zanim wyruszymy na morze. Mimo tych oczywistych stwierdzeń postanowiłem przedstawić charakterystyki wybranych świateł aby zorientować czytelnika w najważniejszych bałtyckich drogowskazach „tranzytowych”. Szereg prezentowanych w poniższej tabeli świateł ma charakter sektorowy. Tu konfrontacja pełnego spisu świateł z mapą morską jest konieczna.

Tabela ta nie zawiera „wybranych" świateł Zatoki Botnickiej, Alandów i północnego brzegu Zatoki Fińskiej. Stało tak się z trzech powodów, z których ten ostatni chyba jest najważniejszy. Po pierwsze — żegluga w tych rejonach wydaje mi się za trudna — jak na pierwszy stopień bałtyckiego wtajemniczenia, po drugie — w tych rejonach nie można mówić o latarniach „wybranych”, „najważniejszych” itd. a po trzecie — ja tam jeszcze nie byłem.
Nazwy rosyjskie podane zostały w transkrypcji angielskiej, bo taka jest obecnie powszechnie stosowana w różnojęzycznych pomocach nawigacyjnych. Z rosyjskimi mapami, locjami i spisami — nie sądzę abyście mieli zbyt często do czynienia.
Nowe czasy zastawiają na nawigatorów pułapki polegające na zmianach nazw geograficznych. Mało kto z nas wie, że Nidden (Nidy) trzeba teraz szukać w spisach świateł pod URBE KALIS (Hill), Juodkrante przeniosło się w alfabetycznych spisach pod YUODKRANTE a zamienną nazwą Sorve (Syrvejaer) jest SWALFER ORT. Zmian tych jest sporo — dlatego nie wyrzucajcie starych spisów, które są bardzo pomocne w ustaleniu jak się teraz nazywa „po mężu” szukana latarnia. Kończąc temat nazw — nie mogę ukryć zdziwienia, że w brytyjskim admiralicyjnym „List of Lights and Fog Signals” figurują: Swinemunde, Kolberg i Danzig — jako, że nie są to chyba angielskie nazwy naszych portów. IMO zaleciło stosować w pomocach nawigacyjnych wyłącznie nazwy miejscowe, dopuszczając jedynie umieszczanie w nawiasach nazw w języku edytora.
Sposób posługiwania się polskimi i brytyjskimi spisami świateł jest sprawdzany na niemal każdym żeglarskim egzaminie. Nic będę więc się rozwodził nad różnicą pomiędzy światłem błyskowym a blaskowym ale przypomnę kilka praktycznych a podstawowych wiadomości. Zasięg podawany w spisach świateł jest zasięgiem nominalnym, to jest — optycznym dla widzialności meteorologicznej 10 Mm. Każdy spis świateł zawiera wykres umożliwiający wyznaczenie rzeczywistego zasięgu optycznego światła o znanym zasięgu nominalnym i przy konkretnej widzialności meteorologicznej wyrażonej w milach morskich. Korzystając z takiego wykresu należy pamiętać, że widzialność światła zależy od tła. Jeżeli latarnia morska obserwowana jest na tle łuny świateł portowych to zasięg rzeczywisty może okazać się dwukrotnie mniejszy od nominalnego (ze spisu).
Sektory świateł podawane są jako namiary rzeczywiste w kierunku od jachtu ku latarni a nie odwrotnie. Taka pomyłka może być tragiczna w skutkach. Przed rozpoczęciem pracy ze spisem należy dokładnie przestudiować część wstępną, w której wyjaśniono co oznacza druk tłusty, kursywa, duże litery itd.
Podawaną w spisach świateł wysokość latarni nad poziomem morza wykorzystujemy do oszacowania odległości w momencie „odkrycia się” nad horyzontem. Dość przybliżonego rachunku dokonujemy za pomocą wzoru:


gdzie:

d — szukana odległość w Mm

H — wysokość latarni ze spisu świateł w metrach npm

h — wzniesienie oka żeglarza na poziomem morza (w metrach)

W spisach świateł zazwyczaj zamieszczane są tabelki, które mogą zastąpić powyższy rachunek, zwłaszcza kiedy pokładowy kalkulator nie ma funkcji „pierwiastek kwadratowy”.
Do ustalenia charakterystyki światła warto używać stopera. Żeglowałem też z takimi, którzy obserwując mrugającą latarnię — coś tam sobie mruczą pod nosem. Ja jestem jednak zwolennikiem techniki. Moi stali kompani: Chrzanowski, Ziółkowski, Włodkowski, Leśniak, Duma — także. Pomiary należy powtórzyć kilkakrotnie aby uzyskać całkowitą pewność. Co robić, kiedy idziemy w kierunku latarni a charakterystyka absolutnie się nie zgadza? Natychmiast zrobić zwrot na kontrkurs i dopiero wtedy zacząć analizować sytuację. Bardzo ostrożnie należy podchodzić do określenia barwy światła, kiedy jest ono bardzo odległe. Zamglenie może zmienić barwę światła białego na czerwone. Najtrudniejsze są pomiary świateł rozbłyskowych (światło stałe, regularnie wzmacniane pojedynczymi rozbłyskami).
Przed nastaniem każdej nocy nawigator powinien wyszukać w spisie wszystkie światła, które mogą być zaoczone z jachtu. Należy je rozpisać czarnym flamastrem w brulionie, tak, aby później, przy dwuwatowej żaróweczce nie dręczyć się wypatrywaniem maleńkich literek i cyferek.
Wreszcie sprawa różnicy symboli świateł białych w spisach. W polskim spisie brak oznaczenia koloru — oznacza kolor biały. Angielskie oznaczenie światła białego to litera „W” (white).


poz.
Adm.
List of
Lights
& Fog
Sign
nazwa latarni
lub światła

pozycja N/E
wysokość
nad
p. m.
m
zasięg


Mm
światło



inne informacje




SUND
2288 HELSINBORG
56°02,6 i 12°41,4
18 18/15/13 P 15s bcz N część Sun­du, wie­ża i czerw. bud.
1908 KRONBORG
(Helsingør)
56°02,4 i 12°47,4
34 15/12/11 P(2)6s bcz
p1, ś1, p1, ś3
NE wie­ża zam­ko­wa
2060 DRODGEN
55°32,2 i 12°42,8
20 18/15/13 P(3)15s bcz
p2, ś2, p2,
ś2, p2, ś5
Bia­ła 4-bo­cz­na wie­ża, czer­wo­ne pa­sy, sza­ra podst.
2094 STEVNS
55°17,5 i 12°27,5
64 26 Bl 25s
ś2
Bia­ła cy­lin­dry­cz­na wie­ża
2517 FALSTERBOREV
55°18,5 i 12°39,5
30 22/19/18 I 8s bcz S we­j­ście na Sund. Po­ma­rańcz. wie­ża, czar­ne pa­sy, sza­ra podst., pod­świetl.

WYBRZEŻE DUŃSKIE
2142 MØN
54°56,8 i 12°32,5
25 22 B(4)30s
ś0,2 p4,8
ś0,2 p4,8
ś0,2 p4,8
ś0,2 p14,8
SE skraj wy­s­py Møn. Żół­ta 4-bo­cz­na wie­ża
2186 GEDSER ODDE
54°33,9 i 11°57,9
26 24 B(3)20s
ś02 p3,8
ś02 p3,8
ś02 p11,8
S cy­pel wy­s­py Fal­s­ter. Bia­ła 6-bo­cz­na wie­ża
1706 KELDSNOR
56°02,4 i 12°41,4
39 25 B(2)20s
ś0,3 p4,7
ś0,3 p14,7
S skraj wy­s­py Lan­ge­land. S we­j­ście na Du­ży Bełt. Bia­ła 4-bo­cz­na wie­ża
1070 SKJOLDNAES
54°58,2 i 10°12,5
32 20 Bl 30s
ś4
N skraj wy­s­py Aero. Cy­lin­dryc­zna gra­ni­to­wa wie­ża
1034 TAKSENSAND
55°00,4 i 09°58,0
19 15/11/11 P(2)12s bcz
p2 ś2 p2 ś6
W brzeg Ma­łe­go Beł­tu. Bia­ła cy­lin­dry­cz­na wie­ża
1100 GAMMEL-PØL
54°52,9 i 10°04,2
20 14/10/10 P(3)15s bcz
p2 ś1 p2 ś1
p2 ś7
SE skraj wy­s­py Als (Ma­ły Bełt). Bia­ła ko­lum­na z cze­r­wo­nym pa­sem.

WYBRZEŻE NIEMIECKIE
1113 KALKGRUND (G)
54°49,6 i 09°53,4
24 19/16/15 S bcz Fiord Flens­bur­s­ki. Cze­r­wo­na, cy­lin­dry­cz­na wie­ża z 2 bia­ły­mi pa­sa­mi i 3 ga­le­ria­mi, pod­świe­tlo­na.
1108 FALSHOFT
54°46,2 i 09°58,0
25 18/15/14 P(2)16s bcz
p1,5 ś2,5
p1,5 ś10,5
We­j­ś­cie do Fior­du Flens­bur­s­kie­go. Bia­ła wie­ża z cze­r­wo­nym pa­sem i la­ter­ną.
1215 KIEL (Kilonia)
54°30,0 i 10°16,5
33 18/15/14 I 6s bcz Za­to­ka Ki­loń­s­ka. Bia­ła cy­lin­d­ry­cz­na wie­ża z cze­r­wo­ną ga­le­r­ią i pod­sta­wą. Stoi na ke­so­nie. Pod­świe­t­lo­na.
1216 BÜLK
54°27,3 i 10°12,0
29 14/11/10 B 3s bcz
ś 0,7
We­j­ś­cie do Fior­du Ki­loń­skie­go. Bia­ła wie­ża z czar­nym pa­sem i 2 ga­le­ria­mi.
1276 NEULAND
54°21,7 i 10°36,2
40 21/18 Bl(4) 30s bc W skraj Za­to­ki Hoh­wach­ter. Cze­r­wo­na wie­ża.
1288.1 FLÜGGE
54°26,6 i 11°01,1
37 25 S SW cy­pel wy­s­py Fehmarn. Cze­r­wo­na 8-bo­cz­na wie­ża z bia­ły­mi pa­sa­mi, żół­te przy­bu­dów­ki.
1284 MARIENLEUCHTE
54°29,7 i 11°14,4
40 22/18 B(4)15s bc
ś0,2 p2,8
ś0,2 p2,8
ś0,2 p2,8
ś0,2 p5,8
N brzeg wys­py Fehmarn. Cze­r­wo­na cy­lin­drycz­na wie­ża z 2 bia­ły­mi pa­sa­mi i ga­le­rią.
1286 STABERHUK
54°24,4 i 11°18,8
25 18/14 P(2)16s bz
p1 ś3
p1 ś11
E cy­pel wys­py Żół­ta wie­ża z cze­r­wo­ną lam­pą.
1342 DAHMESHOVED
54°12,2 i 11°05,0
33 23 B(3)12s
ś0,8 p2,2 ś0,8 p2,2
ś0,8 p5,2
W brzeg Za­to­ki. Cze­r­wo­na 8-bo­cz­na wie­ża z bia­łym pa­sem. Blis­ko żół­ty bu­dy­nek.
1360 TRAVEMÜNDE
53°57,8 i 10°53,0
114 19/15 B3s bc
ś 0,1
Za­to­ka Lu­bec­ka
1386 TIMMENDORF
53°59,6 i 11°22,6
21 16/13/11 S bcz W wys­py Poel. Po­dej­ście do Wis­maru. Bia­ła cy­lin­dry­cz­na wie­ża, bia­ła la­tar­nia.
1398 GOLWITZ
54°01,5 i 11°28,3
13 17/13/12 P 5s bcz
p 1
N wys­py Poel. Cze­r­wo­na wie­ża na bia­łym bu­dyn­ku.
1400 BUK
54°08,0 i 11°41,8
95 24/20 Bl(4)45s bc
ś2,1 p6,9 ś2,1 p6,9 ś2,1 p6,9 ś2,1 p15,9
Pół­wy­sep Buk. Cze­r­wo­na cy­lin­dry­cz­na wie­ża z bia­łym pa­sem.
1404 WARNEMÜNDE
54°10,9 i 12°05,2
34 20 B(3+1)24s SE Zatoki Me­k­lem­bur­s­kiej W  stro­na we­j­ś­cia do por­tu
1436 GOLWITZ
54°20,2 i 12°22,6
12 16 P(3)12s
p1 ś2 p1 ś2 p1 ś5
S cieś­ni­ny Kadett­rinne. Cze­r­wo­na 4-bo­cz­na wie­ża z 2 bia­ły­mi ga­le­ria­mi na NW na­ro­żu bu­dyn­ku.
2586 GELLEN
54°30,6 i 13°04,6
12 15/11/10 P(2)10s bcz
p1 ś2 p1 ś6
Po­dej­ś­cie do Stral­sun­du. Bia­ła cy­lin­drycz­na sta­lo­wa wie­ża na ka­mien­nej pod­sta­wie
2588 DORNBUSCH
54°36,1 i 13°07,2
95 21/15 Bl 10s bc
ś 2,4
N Hidden­see sza­ra wie­ża.
2592 ARKONA
54°40,9 i 13°26,1
75 22 B(3)17,1s Cy­pel Arko­na (Ru­gia). Czar­na cy­lin­d­rycz­na wie­ża z czer­wo­nym pa­sem.
2594 RAZNOW
54°35,2 i 13°38,2
55 14 B 5s NE wys­py Ru­gia. Bia­ła cy­lin­d­rycz­na wie­ża.
2662 GREIFSWALDER OIE
54°15,0 i 13°55,5
48 26 B 3,8s
ś 0,3
Wy­sep­ka na po­dej­ściu E do Greifs­walder Bod­den. Czer­wo­na 8-bocz­na wie­ża z 2 ga­le­ria­mi i czar­ną la­ter­ną.

WYBRZEŻE POLSKIE
2668 ŚWINOUJŚCIE
53°55,0 i 14°17,2
68 25/9 P 5s bc
p 1
NW wys­py Wo­lin. Żół­ta ce­g­la­na cy­lin­d­rycz­na wie­ża z czer­wo­ny­mi pa­sa­mi.
2892 KIKUT
53°59,0 i 14°34,9
91 16 I 10s Wys­pa Wo­lin. Sza­ra cy­lin­d­rycz­na ka­mien­na wie­ża z bia­łą la­ter­ną.
2904 NIECHORZE
54°05,8 i 15°03,9
63 20 B 10s
ś 0,5
Mię­dzy Dziw­no­wem i Ko­ło­brze­giem. Sza­ra 8-bo­cz­na wie­ża.
2906 KOŁOBRZEG
54°11,3 i 15°33,4
36 16 B 3s
ś 1
Czer­wo­na wie­ża.
2914 GĄSKI
54°14,7 i 15°52,2
50 23,5 P(3)15s
p1,2 ś2,5 p1,2 ś2,5 p1,2 ś6,4
Czer­wo­na cy­lin­d­rycz­na wie­ża.
2918 DARŁOWO
54°26,5 i 16°22,9
21 15 Bl (2) 15s
ś2 p3 ś2 p8
Czer­wo­na 4-bo­cz­na wie­ża z bia­łą la­ter­ną.
2926 JAROSŁAWIEC
54°32,5 i 16°32,7
50 23 B(2) 9s
ś 0,5 p2
ś 0,5 p6
Czar­na wie­ża.
2930 USTKA
54°35,4 i 16°51,4
22 18 P 6s
p 2
Brą­zo­wa 8-bo­cz­na ka­mien­na wie­ża z bia­łą ko­pu­łą.
2940 CZOŁPINO
54°43,3 i 17°14,6
75 21 P(2) 14
p1 ś2,5
p1 ś9,5
Cy­lin­drycz­na ce­g­la­na wie­ża z czar­ną ko­pu­łą.
2954 STILO
54°47,3 i 17°44,2
75 23,5 B(3) 12s
ś0,3 p2,2
ś0,3 p2,2
ś0,3 p6,7
Sta­lo­wa ko­lum­na w czer­wo­no­‑bia­ło­‑czar­ne pa­sy.
2960 ROZEWIE
54°49,8 i 18°20,4
83 26 B 3s
ś 0,1
Czer­wo­na cy­lin­d­rycz­na wie­ża z 2 ga­le­ria­mi.
2965 JASTARNIA
54°42,1 i 18°41,1
22 15 P(2) 20s
p7 ś2 p2 ś9
Bia­ła cy­lin­d­rycz­na z czer­wo­nym pa­sem.
2968 HEL
54°36,1 i 18°48,9
41 17 I 10s Czer­wo­na 8-bo­cz­na wie­ża.
3080.8 GDAŃSK
54°24,1 i 18°41,9
(Port Północny)
56 25 B(3) 9s
ś0,5 p1,5 ś0,5 p1,5 ś0,5 p4,5
Sza­ra 4-bocz­na wie­ża z ga­le­rią nad bu­dyn­kiem Ka­pi­ta­na­tu.
3090 KRYNICA MORSKA
54°23,3 i 19°27,2
53 18 Bl(2) 12s
ś2 p2 ś2 p6
Mie­rze­ja Wi­ś­la­na 8 Mm na SW od gra­ni­cy z ro­syj­s­ką en­kla­wą Ka­li­nin­gra­du

DUŃSKIE WYSPY — BORNHOLM I CHRISTIANSØ
2508 HAMMERODDE
55°17,9 i 14°46,5
21 18 B(2) 10s
ś 0,3 p 2,2 ś 0,3 p7,2
N cy­pel wy­s­py Born­holm. Bia­ła 4­‑bo­cz­na wie­ża
2530 SVANEKE
55°07,9 i 15°09,2
20 21 B(2) 20s
ś 1 p 3 ś 1 p 15
E skraj wy­s­py Born­holm. Ce­gla­na 4­‑bo­cz­na wie­ża
2550 DUEODDE
54°59,5 i 15°04,6
48 20 B(3) 10s
ś 0,5 p1,2 ś 0,5 p1,2 ś 0,5 p6,1
S skraj wy­s­py Born­holm. Bia­ła 6­‑bo­cz­na wie­ża z ga­le­rią
2556 CHRISTIANSØ
55°19,3 i 15°11,3
29 19 B 5s
ś 0,5
Śro­dek wy­s­py. Bia­ła przy­sa­dzis­ta wie­ża na for­cie

WYBRZEŻE SZWEDZKIE
2424 TRELLEBORG
55°21,4 i 13°09,1
12 16/12/12 I 8s bcz SW brzeg Szw­cji. Czar­na wie­ża z bia­łym pa­sem, na sza­rej stoż­ko­wa­tej podst., Bia­ła la­ter­na
2445 KULLAGRUND
55°17,9 i 13°19,5
18 16/13/12 I 4s bcz Czer­wo­na ko­lum­na z czar­nym pa­sem i bia­łą la­ter­ną. Plat­for­ma dla śmi­g­łow­ca. Pod­świet­lo­na.
2450 YSTAD
55°25,5 i 13°49,8
24 15 I 4s Po­ma­rań­czo­wy trój­kąt na wie­ży
2460 SANDHAMMAREN
55°23 i 14°11,8
31 22 B 5s NW cieś­ni­ny Born­holms­gat. Czer­wo­na sta­lo­wa wie­ża kra­to­wa.
7538 HANÖ
56°00,8 i 14°50,9
70 23 B(3) 13,5s N Za­to­ki Hanö. Bia­ła żel­be­to­wa wie­ża
7442 UTKLIPPAN
55°57,2 i 14°42,2
31 23 B 15s Ska­ły na W od po­dej­ścia do Kal­mar­sun­du. Czer­wo­na kra­to­wa wie­ża na for­cie.
7280 ÖLANDS SODRA UDDE
56°11,8 i 16°24,0
41 26 B(2) 30s S cy­pel wys­py Öland. Cy­lin­drycz­na ka­mien­na wie­ża z czar­nym pa­sem. Pod­świet­lo­na.
7284 ÖLANDS SODRA GRUND
56°04,2 i 16°40,8
33 21 I 8s Na o­si roz­dzie­le­nia ru­chu. Czar­na wie­ża, czer­wo­ne pa­sy. Pod­świetl.
7270 KAPELLUDDEN
56°49,2 i 16°50,8
32 12 Bl 10s E wys­py Öland. Czer­wo­na kra­to­wa wie­ża
7266 HÖGBY
57°08,8 i 17°02,8
23 12 Bl(2) 12s ś2 p2 ś2 p6 E wys­py Öland. Bia­ła kra­to­wa wie­ża.
7260 ÖLANDS NÖRRA UDDE
57°22,0 i 17°05,9
32 14 B(4) 15s N wys­py Öland
7022 HARADSKAR
58°09,0 i 16°59,5
36 24 Bl(3) 20s Szwedz­ki brzeg. Czer­wo­na wie­ża na kra­to­wej podst.
6829 GUSTAF DALEN (S)
58°35,7 i 17°28,2
20-14 I 8s bcz Po­dej­ście do Norr­koping. Bia­ła cy­lin­dry­cz­na żelb. wie­ża, czer­wo­ny szczyt.
7210 HOBURG
56°55,3 i 18°09,3
58 27 B 5s S wys­py Got­land. Bia­ła wie­ża z bia­łym szczy­tem.
6944 ST. KARLSO
58°37,0 i 16°11,3
23 B(2) 12s Wy­sep­ka przy W brze­gu Got­lan­du
7188 ÖSTERGARN
57°26,6 i 18°59,4
36 16 B(2) 15s Wy­sep­ka przy E brze­gu Got­lan­du. Bia­ła cy­lin­dry­cz­na wie­ża z czar­nym pa­sem
7162 FARÖ
57°57,7 i 19°21,1
30 16/13 I 8s bc N wys­py Got­land. Bia­ła cy­lin­d­rycz­na wie­ża.
7150 GOTSKA SANDON
58°23,7 i 19°11,8
42 24 B 8s N wys­py Gotska. Brą­zo­wa drew­nia­na wie­ża

WYBRZEŻE ROSYJSKIEJ ENKLAWY KALININGRADU
9100.1 BALTIYSK
54°38,4 i 19°53,8
32 16 P 12s Wej­ście do por­tu. Cy­lin­d­rycz­na bia­ła wie­ża, czer­wo­ny szczyt, 2 ga­le­rie
3256 (MYS) TARAN
54°57,6 i 19°58,9
55 21 P(3) 15s
p1 ś3 p1,5 ś3 p3 ś3
Cy­pel Ta­ran. Czer­wo­na 8­‑bo­cz­na wie­ża na za­bu­dow.
3318 URBE KALLIS HILL
(d. Nidden lub Nida)
55°18,2 i 21°00,8
77 22 B(2) 5,8s
ś 0,2 p 1,2 ś 0,2 p 4,2
Mie­rze­ja Ku­roń­ska. Czer­wo­na cy­lin­d­ry­cz­na wie­ża.
3334 YUODKRANTE
(d. Juodkrante)
55°35,5 i 21°07,2
68 18 Bl 8s
ś 3
Mie­rze­ja Ku­roń­ska. Bia­ła 4­‑bocz­na wie­ża kra­to­wa
3345
3346
KLAIPEDA (Kłajpeda)
55°43,7 i 21°05,9
31/44 16/18 2 I 6s 2 świa­t­ła na­bież­ni­ko­we 092° do por­tu od­leg­łe o 305 m. Czar­na kra­to­wa i bia­ła cy­lin­d­ry­cz­na — wie­że.

WYBRZEŻE ŁOTEWSKIE
3396 LIEPAJA
56°31,1 i 20°59,5
32 16 I 6s Wej­ście do por­tu. Czer­wo­na cy­lin­d­rycz­na wie­ża z bia­ły­mi pa­sa­mi
3442 AKMENRAGS
56°50,0 i 21°03,6
38 18 Mo(A)10s
ś 1 p 1 ś 3 p 5
Czer­wo­na cy­lin­d­ry­cz­na wie­ża
3470 OVIŠI
57°34,3 i 21°42,8
38 18 Bl 7,5s
ś 3
S brzeg Irb. Prolivu. Bia­ła cy­lin­d­ry­cz­na wie­ża
3476 MIKELBAKA
57°36,0 i 21°59,5
56 20 B(2) 3,8s
ś 0,2 p 1,4 ś 0,2 p4,2
Bia­ła cy­lin­d­ry­cz­na żel­be­to­wa wie­ża
3474 IRBENSKIY
57°45,0 i 21°43,5
37 17 B(2) 10s Wej­ś­cie do Za­to­ki Rys­kiej. Żół­ta wie­ża z bia­ły­mi pa­sa­mi. Pod­świet­lo­na.
3704 SWALFER ORT
(d. Syrvsjaer lub Sorve)
57°55,0 i 22°03,6
52 17 B(2) 30s
ś 0,9 p 6,6
ś 0,9 p 21,6
N brzeg Irb. Pro­li­vu Bia­ła cy­lin­d­ry­cz­na wie­ża z czar­nym szczy­tem.
3716 KIJPSAARE (Nuk)
58°30,2 i 21°50,0
26 15 Bl 15
ś 2
N brzeg wy­s­py Saare­maa. Bia­ła cy­lin­dry­cz­na wie­ża z czar­ny­mi pa­sa­mi.
3744 RISTNA
58°56,8 i 22°03,8
37 17/10 Bl 15s bc
ś 3
We­j­ście do Za­to­ki Fiń­skiej Czer­wo­na cy­lin­d­rycz­na wie­ża.
3746 KOPU
58°55,2 i 22°12,3
102 26 B(2)10s Bia­ła 4-bo­cz­na wie­ża
3754 TAHKUNA NINA
59°05,8 i 22°35,4
43 18 P(2)15s
p 1,5 ś 4,5
p 4,5 ś 4,5
Bia­ła cy­lin­d­ry­cz­na wie­ża.
3760 OSMUSSAAR
59°18,3 i 23°23,0
39 18 B 10s
ś 4
Czar­na wie­ża z bia­ły­mi pa­sa­mi.
3774 PAKRINEEM
59°23,3 i 24°02,3
73 20 B 15s Czer­wo­na cy­lin­d­rycz­na wie­ża
3786 SUURUPI
59°28,4 i 24°25,1
66 20 P(2)15s
p 1,5 ś 4,5
p 4,5 ś 4,5
Bia­ła wie­ża

WYBRZEŻE ROSYJSKIE
5374 GOGLAND
60°05,6 i 26°57,2
132 26 B 7,5s
ś 3
N wy­s­py Gog­land. Czer­wo­na kwa­d­ra­to­wa wie­ża z 2 pla­t­for­ma­mi
3938 BOLSHOY TUTERS
59°57,2 i 27°11,3
75 20 Bl(2) 14s
ś 1 p 2
ś 3 p 9
NW wy­s­py B.T. Ce­g­lana 6-bo­cz­na wie­ża.
3918 KAYBOLOVO
59°44,4 i 28°02,0
61 18 I 8s S brzeg Za­to­ki Fiń­skiej. Bia­ła kra­to­wa wie­ża.
3944 SOMMERS
60°12,5 i 27°38,7
53 20 I 6s Wy­s­pa Som­mers. Cze­r­wo­ny wa­lec z bia­łym pa­sem na kra­to­wej wie­ży.
3946 NERVA
60°14,8 i 27°57,4
44 18 Bl 8s
ś 1
Wy­sep­ka Nerva Czer­wo­na 4-bo­cz­na wie­ża kra­to­wa.
5584 (MYS) SEYVESTE
(d. Stirsudden)
47 21 Bl(2) 15s
ś 0,4 p 3,5
N brzeg Za­to­ki Fiń­skiej
4004 SHEPELEVSKIY 37 17 Bl(2) I6 bc S brzeg Za­to­ki Fiń­skiej. Bia­ła cy­lin­dry­cz­na wie­ża z cze­r­wo­nym pa­sem.
4010 TOLBUKHIN
60°02,6 i 29°32,6
29 16 Bl 12s Po­dej­ś­cie do wy­s­py Kot­lin. Bia­ła cy­lin­drycz­na wie­ża.


Tekst udostępniony jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0.
Dodatkowe informacje o autorach i źródle znajdują się na stronie dyskusji.

Udziela się zgody na kopiowanie, dystrybucję i/lub modyfikację tego tekstu na warunkach licencji GNU Free Documentation License w wersji 1.2 lub nowszej, opublikowanej przez Free Software Foundation.
Kopia tekstu licencji umieszczona została pod hasłem GFDL. Dostepne jest również jej polskie tłumaczenie.

Informacje o pochodzeniu tekstu możesz znaleźć w dyskusji tego tekstu.