Podróżny (Łepki, 1913)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
>>> Dane tekstu >>>
Autor Bohdan Łepki
Tytuł Podróżny
Pochodzenie Antologia współczesnych poetów ukraińskich
Data wydania 1913
Druk Księgarnia Wilhelma Zukerkandla
Miejsce wyd. Lwów — Złoczów
Tłumacz Sydir Twerdochlib
Źródło Skany na Commons
Inne Cały zbiór
Indeks stron
PODRÓŻNY.

Martwota, głuche oniemienie,
Gdzie rzucić okiem. Kwiaty mrą,
Ugory gęstą zioną mgłą,
Nad ziemią chmury, jak kamienie.

Czasami wicher zachichoce
I twarz zasypie pyłem dżdżu.
W dolinie sioło w mrokach snu
Skulone, z zimna drży, dygoce.

Zagasły światła. Trzasły wrota.
Zaszyte w słomę wierne psy
Na poły drzemiąc, szczerzą kły.
Po miedzach błądzi błąd i słota.

Wśród czarnych płotów, w mgły zamroczu
Głód idzie — siół coroczny gość,
Zębami wżarł się w chłopską kość
I groźnie zerka błyskiem oczu.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Bohdan Łepki i tłumacza: Sydir Twerdochlib.