[4]— Kosiu, kosiu w łapci. Pojadę do babci. Tak przyśpiewuje sobie Dzidzia i szykuje się do drogi. Ale jak się szykuje? Dzidzia jest w kuchni. Pod ścianą stoją kubły i wielkie garnki z wodą na pranie. Dzidzia z trudem wylewa wodę na podłogę. Zmęczyła się, ale pracuje pilnie. Wody w kuchni jest coraz więcej i więcej. Już cała podłoga zalana. Chodzi się jak po kałuży. — No, chyba już starczy teraz — powiedziała wreszcie Dzidzia.
A wody w kubłach już nic nie było. — Teraz mogę jechać! Małą drewnianą skrzyneczkę postawiła w wodzie i usiadła w niej niby w łódce. Miotła i szczotka zastąpiły jej wiosła. Dzidzia jest bardzo szczęśliwa, bo niedługo zobaczy babcię. A Dzidzia bardzo babcię kocha. Więc śpiewa z radością. — Kosiu, kosiu w łapci. Już jadę do babci. Wtem otwierają się drzwi. Do kuchni wchodzi mamusia i przerażona staje w progu. [6]— Dzidziu, co się tu dzieje? Co ty robisz? — Jadę do babci. Dowidzenia ci, mamusiu! — Jak to? Co to ma znaczyć? No— No, przecie sama mówiłaś, że do babci trzeba jechać przez wodę.
• PDF 
• MOBI 
_(page_5_crop).jpg)
_(page_6_crop).jpg)
_(page_3_crop).jpg)
