Pieśni nabożne/Psalm 129. pokutny

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Uwaga! Tekst niniejszy w języku polskim został opublikowany w 1792.
Stosowane słownictwo i ortografia pochodzą z tej epoki, prosimy nie nanosić poprawek niezgodnych ze źródłem!

<<< Dane tekstu >>>
Autor Franciszek Karpiński
Tytuł Psalm 129. pokutny
Pochodzenie Pieśni nabożne
Data wydania 1792
Druk W drukarni J.K.Mći: XX. Bazylianów
Miejsce wyd. Supraśl
Indeks stron

PSALM 129.
Pokutny.


ZGłębi do Ciebie wołałem Panie,
Człowiek Cię proſi znikomy.
Uſzu twych nakłoń na me wołanie:
Głos Ci ten dobrze znaiomy!

Jeżeli zważać maſz naſze złości,
Panie! Ktòż Tobie wytrzyma?
Aleś Ty łaſkaw! Pańſkiey litości
Chciwemi czekam oczyma.

Według ſłòw Twoich czekam pomocy,
Ufaiąc w łaſce niezmierney:
Od Zorzy ranney do pòźney nocy,
Niech ufa w Bogu lud wierny.

Bo zlitowanie nieieſt mu nowe,
Hoyny ieſt okup u niego!
On dobry! dzieci Jzreaelowe
Wybawi z grzechu wſzelkiego.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Franciszek Karpiński.