Pieśni nabożne/Psalm 125. na tenże dzień

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Uwaga! Tekst niniejszy w języku polskim został opublikowany w 1792.
Stosowane słownictwo i ortografia pochodzą z tej epoki, prosimy nie nanosić poprawek niezgodnych ze źródłem!

<<< Dane tekstu >>>
Autor Franciszek Karpiński
Tytuł Psalm 125. na tenże dzień
Pochodzenie Pieśni nabożne
Data wydania 1792
Druk W drukarni J.K.Mći: XX. Bazylianów
Miejsce wyd. Supraśl
Indeks stron

PSALM 125.
Na tenże Dzień.


Kiedy nas Pan z Babilonu,
Wracał do ſwego Syonu,
Wradości, tak ſię nam zdało,
Jako by śnić ſię to miało.

Tam my niedawno ſtruchleli,
Jnszą na ſiebie twarz wieli,
Okrzyk radośny dowodził,
Ze Bòg łzy naſze nadgrodził.

Poganin nato zdziwiony,
Znak to (:mòwi:) niezmyślony,
Bòg pokazuie ſwym Cudem,
Ze ieſt łaſkaw nad tym Ludem.

Łaſkaw nad ſwoim Bòg ludem,
J to pokazał ſwym Cudem,
Z ciężkich nas kaydan wybawił,
J na ſwobodzie poſtawił.

Panie! niech czas ſię nietraci,
J reſzta naſzych tam braci,
Niechay powròci wte ſtrony,
Jak Potok wiatrem pędzony

Kto ſiał w płaczu, żnie w radości,
Naſza ſiew była wgorzkości!
Oto Pan zdarzył, że i my,
Zweselem ſnopy noſimy.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Franciszek Karpiński.