Orzeł (Fredro)
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Orzeł |
| Pochodzenie | Dzieła Aleksandra Fredry tom XII |
| Wydawca | Gebethner i Wolff |
| Data wyd. | 1880 |
| Druk | Wł. Anczyc i Spółka |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Inne | Cały tekst |
| Indeks stron | |
ORZEŁ.
Z gniazda wyparty na wichry na burze
Orlęciem jeszcze już rozpuścił skrzydła,
Zrywał, zwyciężał zwodnicze mamidła
I orłem zawisł na jasnym lazurze.
Jawnych piorunów nie lękał się w chmurze
Lecz w ciszy podłe groziły mu sidła;
Zawsze wszędzie sam, sam w dole i w górze
Nieba nie sięgał, ziemia mu obrzydła.
Lotem znużony i walką strudzony
W niskie nareszcie uchylił się strony,
Usiadł na dębie, tam gdzie gniazdo było,
Stulił swe skrzydła i zacisnął szpony.
Wszystko minęło, wszystko się prześniło —
Jego życie za mogiłą.