Oda XVI. Do Sławy, aby głosiła czyny Władysława, królewicza polskiego i szwedzkiego

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ODA XVI.
Do Sławy, aby głosiła czyny Władysława, królewi-
cza polskiego i szwedzkiego.

Age, picti moderatrix Dea mundi.

 
Powstań, wielka zwiastowniczko dziejów świata!
Niechaj wicher łono chmury rozkołata,
I na skrzydłach Akwilonów wznieś się z burzą.

Z gwiazd północnych świetny rydwan niech cię niesie,
Nad chmurami w podobłocznych sfer zakresie,
Graj na trąbie, wiatry wschodnie niech ci wtórzą!

Oklask tobie, królewiczu! chlubo nasza!
Twoją sławę niechaj wdzięczny lud ogłasza!
W skocznym tańcu, w hucznym śpiewie niech cię sławi!
 
Szparkim wirem na cześć twoją, zacny książę,
Siedem wzgórków nadtybrowych niech okrążę!
Niech bluszczowy tan Bachusów cię zabawi!


Śpiewaj, sławo! bo to imię poznać musi
Czy Medyjczyk, czy mieszkaniec zimnej Rusi,
Afrykanin i cylicki Azyata.

Niech to imię, niepożytej sławy godne,
Złotym piaskiem skreślą rzeki złotorodne,
Tag i Hermus niech rozgłoszą je u świata!


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Maciej Kazimierz Sarbiewski i tłumacza: Ludwik Kondratowicz.