Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
O świętym Łukaszu malarzu
[394] O ŚWIĘTYM ŁUKASZU MALARZU. Uczcijmy wszyscy świętego Łukasza
Ewangielistę; on, jak wieść powiada,
Nauczył sztukę, że swe serce składa
Do kornych modłów! Choć z trudem rozprasza
Dawnych symbolów mgły, dziś wie, iż nasza
Niwa i przestwór nieba i kaskada
Blasków to głębsze symbole, więc rada
Widzi w nich Boga i Boga rozgłasza
Cześć, jego święta kapłanka. Męczarnie
Dnia gdy ją stłumią, gdy w znużonem pięknie
Widać-li zręczność ludzką, i w tej porze
Zmierzchu, co duszy już w nią wlać nie może,
Niechaj w ostatnich jeszcze trawach klęknie,
A potem wieczna niech ją noc ogarnie.
|