Nieśmiertelni. Fotografie literatów lwowskich/Dr. Henryk Biegeleisen
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Dr. Henryk Biegeleisen |
| Pochodzenie | Nieśmiertelni. Fotografie literatów lwowskich |
| Data wyd. | 1898 |
| Miejsce wyd. | Lwów |
| Źródło | Skany na Commons |
| Inne | Cały cykl |
| Indeks stron | |
Utalentowany krytyk literacki, świetny znawca polskiej literatury, zwłaszcza okresu poezyi romantycznej. Należy bezwarunkowo do najtęższych umysłów wśród piszącej rzeszy lwowskiej i mógłby z wielkim pożytkiem dla nauki znaleść się na katedrze uniwersyteckiej; ubiegał się już nawet o docenturę, lecz znalazły się t. zw. „wyższe względy“, które zadecydowały o sprawie na jego niekorzyść. Zajmuje dość niewdzięczne stanowisko dyrektora jednej ze szkół ludowych. Czterdziestoletni mężczyzna, bardzo skromny, niereklamujący się, zagrzebany w pracy, która nie daje mu w zamian nawet tyle, ażeby mógł zupełnie bez troski oddawać się studyom. Charakter odporny, pełen hartu, wyrobiony w twardej szkole życia. Biegeleisen wygląda jak typowy uczony. W powierzchowności lekkie zaniedbanie — ani za grosz pretensyi. Głowa sympatyczna, z płową czupryną i wypukłemi, zalęknionemi trochę oczami. W szeregu jego prac krytyczno-literackich pierwsze miejsce zajmuje obszerne studyum o „Panu Tadeuszu“, najlepsze, jakie posiadamy w naszem piśmienictwie.
