Nalewki i likiery/Wódka rosyjska „staromoskiewska“

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Pani Elżbieta
Tytuł Nalewki i likiery
Wydawca Towarzystwo Wydawnicze „BLUSZCZ“
Data wydania 1928
Druk Zakł. Graf. Tow. Wyd. „BLUSZCZ“
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron


22. Wódka rosyjska „Staromoskiewska“. Trzy deka imbiru, trzy deka korzenia „kałganu“, trzy deka szałwji, trzy deka mięty pieprzowej (angielskiej), trzy deka anyżu — zalać to wszystko litrem spirytusu i postawić w cieple na dni osiemnaście. Po upływie tego czasu płyn zlać, na korzenie nalać półtora litra przegotowanej wody i znów trzymać w cieple dni osiemnaście. Scedzić, oba płyny połączyć i zbutelkować. Kto lubi wódkę mocniejszą, może użyć tylko litr i ćwierć wody do powtórnego zalania korzeni. Wódka ta, jak i Jerofieicz, ma właściwości, wzmacniające żołądek.






Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Elżbieta Kiewnarska.