Nadzieja esperantystów (Zamenhof, 1908)

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Ludwik Zamenhof
Tytuł	Nadzieja esperantystów
Pochodzenie	Sonoj Esperantaj
Wydawca	Wydawnictwo M. Arcta ; S. A. Krzyżanowski
Data wyd.	1908
Druk	Drukarnia M. Arcta
Miejsce wyd.	Warszawa – Kraków
Tłumacz	Leo Belmont
Tytuł orygin.	En la mondon venis nova sento
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

NADZIEJA ESPERANTYSTOWESPERANTYSTÓW.

(En la mondon venis nova sento).

Nowych uczuć trysnęłaś, krynico!
Idzie światem potężne wołanie...
Niech je wiatry na skrzydła pochwycą,
Niech roznoszą po życiowym łanie...

Głos się rozległ — wzywa ludzkie rzesze
Nie do mieczy, nie do krwawej burzy...
On nadzieję świętą w sercach krzesze,
Ludziom — wrogom wieczny pokój wróży!

Pod sztandarem tej świętej nadziei
Pokojowi się kupią szermierze...
Szybko rośnie moc drogiej idei
Dzięki pracy i niezłomnej wierze!

Trwałe mury dzieliły narody,
Między niemi stały lat tysiące...
Ale padną oporne przegrody,
Gdy uderzą w nie serca gorące.

Na osnowie jednej wspólnej mowy
Ludy myślą napełnią się Bożą,
W zrozumieniu i w zgodzie świat nowy
Jedną wielką rodzinę utworzą.

Więc szermierze wytrwają w jedności,
Wielkim trudem się swoim nie zmęczą,
Póki piękne marzenie ludzkości
Nie zabłyśnie nam wieczystą tęczą!...

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Ludwik Zamenhof i tłumacza: Leopold Blumental.