Na ludową nutę (Franko, 1913)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
>>> Dane tekstu >>>
Autor Iwan Franko
Tytuł Na ludową nutę
Pochodzenie Antologia współczesnych poetów ukraińskich
Data wydania 1913
Druk Księgarnia Wilhelma Zukerkandla
Miejsce wyd. Lwów — Złoczów
Tłumacz Sydir Twerdochlib
Tytuł orygin. Зелений явір, зелений явір…
Źródło Skany na Commons
Inne Cały zbiór
Indeks stron
NA LUDOWĄ NUTĘ.

Zielony jawor, zielony jawor,
Zieleńsza jeszcze iwa;
Ze wszystkich dziewcząt, ze wszystkich dziewcząt
Jedna mi tylko miła.

Czerwona róża, czerwona róża
Kwiatów to krasawica;
Nie widzę róży, nie widzę róży,
Tylko mej miłej lica.

Złocista zorza z niebiosów morza
Mruga miesięczną nocą,
Nad gwiazdy żarne wolę ja czarne
Oczy, co tak migocą.

Spiżowe dzwony, srebrne ich tony,
Dusza mi ich nie syta —
A jej szczebioty — kłoski to złote,
Słowo za serce chwyta.

Szerokie morze, wielkie — mój Boże, —
Nie widny brzeg daleki,
Ale w mem sercu większy ból gorze:
Straciłem ją na wieki.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Iwan Franko i tłumacza: Sydir Twerdochlib.