Na cmentarzu (Aspis, 1876)/II

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Bogumił Aspis
Tytuł Na cmentarzu
Data wydania 1876
Druk Drukarnia S. Burzyńskiego
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały poemat
Pobierz jako: Pobierz Cały poemat jako ePub Pobierz Cały poemat jako PDF Pobierz Cały poemat jako MOBI
Indeks stron
II.

Kolebeczka twa była z dębowego drzewa,
A zdała mi się gniazdkiem uwiniętem z kwiatów,
W któreś, niby ptaszyna z nadpowietrznych światów,
Zeszła rankiem i śpiewasz... co w niebie się śpiewa!

Słuchałem też, złożywszy w modłę ręce obie,
Tej pieśni, godzinami długich nieraz nocy, —
Odchodząc, gdy już więcej nie stało mi mocy
Znieść szczęścia, którem Bóg mnie udarował w tobie...

Uciekłaś jednak... Zmilkły niebiańskie piosenki...
I dziś cóż mam po wszystkiem, krom łez i tęsknoty,
Z którą, patrząc się nawet w sam blask słońca zloty,
Nie widzę nic — prócz grobu i twojej trumienki!






Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Bogumił Aspis.