Modre wody/VII

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Zygmunt Różycki
Tytuł	Modre wody
Wydawca	„Bluszcz” R. 37 nr 24
Data wyd.	1901
Miejsce wyd.	Warszawa
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały poemat; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

VII.

Ale nie wiecznym przecież sen jest złoty
Ach taka smutna dola jest człowieka,
Pełen goryczy bólu i tęsknoty
Mój duch się w szatę prozy przyobleka,
Wstępuje znowu między ludzkie tłumy,
Cudowne źródło w moim śnie ucieka —
Żegnam go cichem, stłumionem westchnieniem,
Całą potęgą duchowej zadumy,
O, jakbym pragnął być rozwiewnym cieniem,
Popłynąć znowu nad ten brzeg uroczy
Kędy Pilica srebrne fale toczy,
Gdzie wpośród olszyn modre źródła biją.
Gdzie inne serca!…, inni ludzie żyją!

Zygmunt Różycki.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Zygmunt Różycki.