Mierzenie grobów

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Morris Rosenfeld
Tytuł	Mierzenie grobów
Pochodzenie	Antologja poezji żydowskiej
Redaktor	Samuel Hirszhorn
Wydawca	Bracia Lewin-Epstein i S-ka, Warszawa, Gęsia 5
Data wyd.	1921
Druk	Drukarnia Lewin-Epstein, Warszawa, Pawia 38
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Alfred Tom
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI  Cały tekst Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI
Indeks stron

›››

[202]MIERZENIE GROBÓW^[1]

Patrzcie, przedem stara Mina,
A w ślad za nią Pessa idzie!
Mina płacze śród modlitwy,
Pessa zaś rozciąga nić.

I gorące, ciche kapią
Łzy na modlitewnik stary: —
Ledwie dosłyszalnie szepce,
Ze ściśniętem gardłem, Mina:

„Wielki Boże wszystkich światów!
Ja, służąca twa mizerna,
Ciche tu przybytki mierzę —
Sprawiedliwych ciche groby.

„Wszystkie nieme te pagórki
Mierzę teraz, dobry Boże!
Gdzie pobożni spoczywają —
Dzieci twoje ukochane,

„Co zanoszą święte pienia
Przed twój tron w wysokim niebie —
Każdy z pomieszkania swego,
W wiekuiście słodkin śnie...

„A z tej wymierzonej nitki
Zrobi ze czcią i bojaźnią
Świece twa służąca Pessa:
By zakonu się uczono.

„I błagano cię o łaskę,
Obyś zawżdy chciał wysłuchać
Jakóbowych modłów szczerych
I łzy dojrzał Izraela!...“

---

1. Mierzenie grobów panujący w Polsce na Litwie obyczaj żydowski: kobiety, którym zachorował ktoś z rodziny albo inna bliska osoba, „mierzą“ nitką groby pobożnych nieboszczyków. Nitki tej używa się następnie jako knotu do świec, które się ofiaruje do domu modlitwy.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Morris Rosenfeld i tłumacza: Alfred Tom.