M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Spuszczać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne S – wykaz haseł
S – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Spuszczać, dok. Spuścić; opuszczać co z góry na dół, zsuwać, zrzucać: s. deszcz, grad z nieba, s. roletę u okna; s. żagle = opuszczać, strychować; s. kotwicę = zarzucać; s. łzy = ronić; s. sieci = zarzucać; s. karę z nieba = zsyłać; s. spodnie = zdejmować; s. pion = sprawdzać pionem pionowość czego; zwieszać, schylać, skłaniać, opuszczać ku dołowi, zniżać: s. oczy ku ziemi = spojrzeć na dół; s. uszy = stulać, pokornieć; s. po wieki = przymykać; nie s. kogo z oczu a. oczu z kogo = ciągle mieć na niego baczenie, nieustannie go pilnować; zniżać: s. ton, głos, cenę a. s. z ceny; s. z tonu = zmniejszać swoje wymagania, pokornieć; s. z kwinty = tracić rezon; mróz, zima s-a = słabnie, ma ś. ku odwilży; wiatr s-a = ucicha; s. drzewa = ścinać; s. włosy = przycinać, przystrzygać; s. krowy = doić; s. psy z łańcucha, ze smyczy = odwiązywać, uwalniać; odprężać, puszczać wolno coś naprężonego: s. łuk, sprężynę, zamek, zatrzask u drzwi; s. oko w pończosze = pozwalać mu zeskoczyć z druta, gubić; wypuszczać wodę z czego, osuszać co: s. wodę ze stawu, z wanny, z rowu; wysyłać, pozwalać iść w pewnym kierunku i w pewnym celu: s. psy na kogo = szczuć kogo psami, uwolniwszy je z łańcucha; s. kurek = nacisnąć go aby uderzył o panewkę i strzał wypadł; strzelba s-a = sama wypala; sprzedawać za byle co, aby ś. tylko pozbyć; s. co wodą, rzeką = spławiać, transportować wodą w dół rzeki; s. z ceny = żądać niższej ceny; s. deskę = sheblowrać, sfugować; s. wosk, łój = roztapiać; s. kogo z kim, z czym, dopuszczać jednego a. jedno do drugiego; s. samca z samicą = pozwalać im zaspokoić popęd płciowy; topić, roztapiać, rozpuszczać; w druk., zsuwać kolumnę ułożoną a. formę z szufli na zechret; s. nos na kwintę = tracić na humorze, na pewności siebie; s. ś., schodzić z góry na dół, opuszczać ś., zsuwać ś., zstępować, zlatać, zjeżdżać; zwieszać ś., opadać, spadać, zniżać ś.; folgować; s. ś. na kogo, zdawać ś. na niego, ufać mu, że coś zrobi a. czegoś nie zrobi; ubezpieczać ś., liczyć na co: spuść ś. na mnie = zaufaj mi; Bóg nie opuści, kto ś. nań spuści = pomoże tym, którzy ufają w Jego miłosierdzie; wypuszczać płyn nasienny w chwili łączenia ś. płciowego.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.