M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Osiadać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne O – wykaz haseł
O – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Osiadać, dok. Osiąść; opadać, obniżać ś., osadzać ś., opadać na dno; siadać dokoła czego; osiedlać ś., zamieszkiwać, usadawiać ś.; zagnieżdżać ś., zbierać ś. gdzie; dostawać zakalca (o cieście); statek osiadł na mieliźnie = utknął, nie mógł iść dalej; o. konia = ujeżdżać; tresować, uczyć; dosiadać, wsiadać na konia; o. tron, stolicę = zasiadać na nim, wstępować nań; obejmować, dostawać, zyskiwać co; opanowywać, opadać kogo; o. na bruku = stracić zajęcie, sposób zarobkowania; o. na koszu = doznawać zawodu, nie pójść za mąż; o. ś., zapadać ś., osuwać ś. (chatka osiadła w ziemię).


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.