M. Arcta Słownik Staropolski/Ł (całość)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Antoni Krasnowolski
Władysław Niedźwiedzki
Tytuł Słownik Staropolski
Data wydania ok. 1920
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron
Ł.

Łabaj, pies wielki i niezgrabny.

Łabety, kłopoty, tarapaty.

Łabęci, łabęciowy, łabędzi.

Łabęć, łabędź.

Łabować, p. Labować.

Łabudać, 1) z wysiłkiem zbierać, ciułać; 2) wyjednywać z trudnością; Ł. się, biedować, klepać biedę.

Łabuń, łapówka.

Łacha, boczne koryto rzeki.

Łachać, łajać; szczekać.

Łachań, misa, miednica, duża niecka.

Łacinę dać komu, łajać, strofować.

Łacnąć, łacnieć, łaknąć.

Łacnić, robić łacnym, ułatwiać, sprawiać; Ł. się, załatwiać się.

Łacniuchny, łacniuczki, łatwiuchny.

Łacność, łatwość.

Łacny, 1) łatwy, wolny; niezajęty, mający czas.

Łacwi, łacny, łatwy.

Łacznąć, łacznieć, łaknąć.

Łaczność, łaknienie, głód, pragnienie.

Łączny, łaknący, głodny; łakomy, chciwy.

Łaćwi, p. Łacwi.

Ładynek, ładunek.

Łagiew, łagwica, łagunica, łagiewka, bukłak, naczynie do napoju z drzewa, skóry, kruszczu.

Łagodliwy, łagodny.

Łagodność, w zn. łakoć.

Łagwica, wielka łagiew.

Łaja złaja, gromada psów, psiarnia.

Łakność, p. Łaczność.

Łakota, łakoć, 1) łakomstwo; 2) łakoć, łakotka.

Łakotliwy, łakotny, łakomy na łakocie.

Łamikamień, łomikamień, robotnik rozbijający kamienie.

Łancuch, łańcuch.

Łańcuszny, łancuszny, łancużny (z łac. Torquatus), ozdobiony czyli udekorowany łańcuchem.

Łańtuch (niem.), płótno grube, inaczej: rańtuch, wańtuch.

Łapactwo, łapanina, łapanie, rozchwytywanie, rabunek.

Łapaczka, 1) łapka, pułapka; 2) wykręt, kruczek.

Łapany, goniony (rodzaj zabawy).

Łapica, p. Łapaczka.

Łapochwał, łapochwała, łapocześć, człowiek goniący za chwałą, ambitny.

Łapożonny, uwodzący cudze żony.

Łaska (czes.), miłość, życzliwość.

Łaskać, gładzić, głaskać, pieścić; łagodzić, koić.

Łaskliwość, łaskawość.

Łaskliwy, 1) łaskawy; 2) lubieżny, rozpustny.

Łaskować, 1) łasić się; 2) nazywać kogo łaskawcą, dziękować.

Łaskowość, łaskawość.

Łasktać, łaskotać, łechtać.

Łasy, 1) łakomy; 2) apetyczny, smaczny.

Łaszkować, p. Łaskować.

Łaśliwy, łaszący się, schlebiający.

Łatr (z niem. Klafter), sążeń.

Łatwi, łatwy; Ł.-ie, łatwo.

Ławica, 1) urząd ławników; 2) rząd, szereg; 3) obywatelstwo; 4) sklep z towarami.

Łazacz, łazak, łazęka, szpieg.

Łazęczyć, szpiegować.

Łazęga, łażęka, włóczęga, próżniak; ociężały.

Łaziebnik, łaziennik, kąpielowy, usługujący przy kąpieli; cyrulik.

Łazowy, błotny (grunt).

Łazy, miejsce wypalone po lesie lub zaroślach, zdatne pod uprawę; krzaki, pniaki, chróst; miejsce bagniste zarosłe łoziną.

Łącze, sidło na ptaki.

Łączyć od kogo, w znacz. rozłączać, dzielić; rozdzielać.

Łączysko, łączyszcze, łuk.

Łąkoć, łąkotka, kształt łukowy, półksiężycowy.

Łątka, łąteczka, lalka, marjonetka.

Łątkarz, ten, co robi lalki; ten, co pokazuje marjonetki.

Łbica, łbisko, brzydki łeb.

Łebak, człowiek łebski, tęga głowa.

Łekczywy, łechciwy, łaskotliwy.

Łekstacz, obżartuch.

Łektać, łechtać, łaskotać.

Łepak, p. Łebak.

Łepka, przyłbica, hełm.

Łeskliwy, łechciwy, łaskotliwy.

Łesktać, łechtać, łaskotać.

Łeż (dop. łży), kłamstwo, łgarstwo.

Łęczyć, łączyć, odłączać.

Łęczysko, łęczyszcze, łuk.

Łęgi, zarośla na gruncie błotnistym.

Łęk, 1) łuk; 2) kula czyli wyniosła część siodła, której jeździec się trzyma; 3) warstwa ziemi wygięta od dołu a. ku dołowi; 4) przełęcz.

Łęksać, rozłączać, rozdzielać; p. Łęczyć.

Łększa, odłączenie, rozdzielenie, różnica, rozróżnienie, wybrakowanie.

Łężny, dziki, leśny.

Łga, p. Łeż.

Łgostaj, lekkomyślny, wiercipięta.

Łobaty, mający łeb duży.

Łobozg, chwasty.

Łobozie, łoboź, łobuzie, łodygi, badyle, krzaki.

Łochwa, legowisko niedźwiedzia w zimie, gawra.

Łoczyć, p. Łokać.

Łodnik, przewoźnik.

Łodzia, łodzica, łodzie, łódź.

Łodźman, locman (z niem. Lotsmann), sternik, prowadzący okręty do przystani; retman.

Łogosz (węg.), 1) koń orczykowy, przyprzęgany; 2) orczyk.

Łojka, skóra cielęca lub kozłowa, wyprawiona sposobem białoskórniczym.

Łokactwo, opilstwo, obżarstwo, hulanka.

Łokać, żłopać, pić bez miary.

Łokiet (dop. łokta), łokieć.

Łokost, łoskot.

Łoktek, łokietek, człowiek nizkiego wzrostu.

Łoktusza (z niem. Lakentuch), prześcieradło z grubego płótna, płachta.

Łomać, łomić, łamać, zrywać; ważyć się (o losach).

Łona, łuna.

Łoni, zeszłego roku.

Łono, w znacz. podołek, poła.

Łoński, przeszłoroczny.

Łopie, zaraz, wcześnie.

Łoszak, mały koń, źrebak.

Łot, łut.

Łoterski, łotrowski.

Łotok, koryto, którym woda spływa na koło młyńskie, kanał, ściek.

Łotras, łotraś, łotros, łotr.

Łotryni, łotrynia, złośnica, łotrzyca, nierządnica.

Łotrzy, łotrowski.

Łowicz, łowca.

Łowić, szukać, czyhać; dążyć do czego, nastawać.

Łowny, zyskowny.

Łozyna, łozina, wierzba.

Łożnica, łoże, łóżko; sypialnia.

Łożniczy, dozorca łożniczy, pokojowiec.

Łożnik, 1) łóżko, posłanie; 2) poduszka, wezgłowie; 3) siennik, materac; 4) łożnica; 5) łożniczy.

Łóźniczy, p. Łożniczy.

Łsknący, lśniący, błyszczący.

Łsknąć, łsnąć, łszczeć, lśnić, błyszczeć.

Łub, łubka, kora, zwłaszcza lipowa.

Łubek, łubka, strój na głowę panny młodej.

Łubie, sajdak, kołczan.

Łubież, łupież, skóra obdarta ze zwierzęcia.

Łubka, łubianka, pudło łubiane, krobka.

Łuczać, łuczyć, celować, mierzyć z łuku; przen. trafiać, dążyć do czego, mieć co na oku.

Łucznik, rodzaj kominka do oświetlania łuczywem.

Łudarka, zwodnica, mamicielka, obłudnica.

Łudarstwo, ułuda, mamidło; łudzenie, pochlebianie.

Łudarz, zwodziciel, oszust, pochlebca.

Łudliwy, łudny, łudzący, ułudny.

Łudność, p. Łudarstwo.

Łudzić czas, zabijać czas.

Ług, 1) łęg, łąka błotnista; 2) kara pieniężna.

Ługowaty, bagnisty, błotnisty.

Ługowisko, gaj.

Łukać, hukać.

Łukawy, chytry, podstępny; chciwy, zazdrosny; zły duch.

Łukowłajca, łukowładca, władający łukiem.

Łukownik, łucznik.

Łuna, księżyc.

Łupa, 1) kawał, kupa; 2) zez, zezowaty.

Łupak, pieniądz miedziany.

Łupanica, kawał, bryła, odłam.

Łupca, rabuś, łupieżca.

Łupia, łupiestwo.

Łupica, skóra, obdarta ze zwierzęcia.

Łupich, oprawca, kat.

Łupień, bicie, cięgi.

Łupież, 1) skóra obdarta zwierzęcia; 2) futro; 3) zwierzę wypchane: 4) łup.

Łupikościół, świętokradca.

Łupki, łupliwy, dający się łupać.

Łupstwo, łupiestwo.

Łuskać, łusnąć, trzaskać, chrupać, chrobotać.

Łuskinowaty, łuskowaty.

Łuskina, łuskinia, łuskwina, łuspina, łupina.

Łusta, kromka, krajanka.

Łuszczybochenek, darmozjad, pasorzyt, pasibrzuch.

Łuszczydło, drzewo łuskowate.

Łuszczyna, łupina.

Łuzak, łączka, smug, bagno.

Łuzina, łużyna, bagnisko, mokradło, sap.

Łuża, kotlina, pełna wody.

Łużyk, 1) łączka; 2) gaj.

Łycz, nos, ryj.

Łyczak, 1) powróz z kory lub sitowia; 2) chodak z łyka lipowego.

Łyczakowy, zrobiony z łyka.

Łygać, często łgać.

Łygoń, próżniak.

Łykać, łkać, szlochać.

Łykawica, wyboje na drodze zasłanej śniegiem.

Łykawiec, moczar śród pól.

Łyktusić, popijać, zapijać.

Łynąć, lunąć.

Łyskać, błyskać.

Łyskawica, błyskawica.

Łyst, łysta, łystka, łystcian, łydka, łyda.

Łystcian, łystciany, łystciówki, ubiór na łydki, skórznie, pończochy.

Łyszyć, p. Liszyć.

Łyt, łyta, łytka, łyda, łydka.

Łyżnik, żołnierz z łyżwami śniegowemi na nogach.

Łyżować, łyżwować.

Łyżwa, statek do spławu zboża.

Łzawica, łzawnica, naczynie do zbierania łez na pogrzebie.

Łzawny, żałosny, czuły, wzruszający.

Łzezka, łezka.

Łża, p. Łeż.

Łżyczka, kłamstwo, kłamstewko.

Łżywość, fałsz.

Łżywy, kłamliwy, fałszywy; Ł.-ie, kłamliwie, fałszywie.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: Antoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki.