Lew i Osioł

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Jean de La Fontaine
Tytuł	Lew i Osioł
Pochodzenie	Bajki Księga druga
Wydawca	Jan Noskowski
Data wyd.	1876
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Ignacy Krasicki
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cała Księga druga Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI  Cały zbiór Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI
Indeks stron

›››

[196]

BAJKA  XIX.

LEW I OSIOŁ.

Kiedy dmie głupi, śmiech wzgardą zyska.
Wziął raz Lew Osła do stanowiska
I okrył liściem,
Żeby za przyjściem
Zwierzęta go nie poznały,
A gdy ryknie, uciekały.
A Lew je miał brać wówczas utajony.
Co miał czynić, nauczony,

[197]

Jak jął śpiewać po swojemu,
Taki dał połów Lwu obżartemu,
Iż mu za to podziękował.
«I masz za co, rzekł Osioł, bom ja sam polował.
— Żebyś nie był tak głupi, nie byłbyś zuchwały,
Rzekł zwierz wspaniały.
Zażyłem cię dlatego, iż jesteś straszydło,
Skryłem postać obrzydłą;
A żeś jest hardy, z tego teraz wniosłem,
Iż Osioł, choć z Lwem, przecie zawsze Osłem.»

 Krasicki.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Jean de La Fontaine i tłumacza: Ignacy Krasicki.