Przejdź do zawartości

Kuchnia koszerna/Krem z maku

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Autor Rebekka Wolf
Tytuł Kuchnia koszerna
Rozdział XI. Galarety, kremy i soki. c) Kremy
Wydawca Księgarnia Jakóba Klepfisza
Data wyd. 1904
Druk Drukarnia W. Thiella
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz H. S. K.
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI 
Indeks stron

551a. Krem z maku.

 Trzeba kupić tarty mak u piekarza lub w cukierni. Gdy go zaś tam niema, kupuje się surowy mak, biały lub ciemny, płócze go zimną wodą na denkiem sicie, wkłada do głębokiej miski, oblewa gotującą się wodą i przykryty zostawia na parę godzin. Następnie odcedzamy go znowu na sicie, sypiemy w donicę i starannie rozcieramy, dodając w trakcie tego po parę łyżek mleka, wtedy mak łatwiej daje się trzeć i prędzej mięknie. Nakoniec musi utworzyć gęstą miękką papkę. Na 2 funty papki z maku liczy się 12 łutów w kostki pokrajanej bułki, rozmiękczonej przedtem w mleku z wanilją, albo mleku z wodą różaną lub pomarańczową. Trzeba do tego dodać 15 obranych i drobno posiekanych włoskich orzechów z stosowną ilością cukru. Wszystko razem starannie mieszamy i zanim podamy, zostawiamy na 1—2 godzin, by nasiąkło. Zamiast orzechów można użyć drobno posiekane słodkie i parę gorzkich migdałów i trochę przemytych i oczyszczonych drobnych rodzenków.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Rebekka Wolf i tłumacza: anonimowy.