Kuchnia koszerna/Karpie po polsku

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Rebekka Wolf
Tytuł	Kuchnia koszerna
Rozdział	IXa. Ryby gotowane, marynowane, duszone i smażone
Wydawca	Księgarnia Jakóba Klepfisza
Data wyd.	1904
Druk	Drukarnia W. Thiella
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	H. S. K.
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały tekst Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI
Indeks stron

›››

[174]

458. Karpie po polsku

 .Skrobiemy karpie z łuski, i oczyszczamy obmywamy jak zwykle, jak to już było pod № 454 podane, krew zbieramy do naczynia z octem, z którym ją dobrze mieszamy. Następnie krajemy rybę na kawałki, dodajemy trochę soli i wkładamy do rondelka, gdzieśmy już krew z octem wieli. A później dolewamy sporo słodkiego piwa owsianego, plasterków cytryny, cebuli, pietruszki, trochę tłuczonych angielskich korzeni i 1 [175]plasterek chleba bez skórki. Podczas gotowania starannie zbieramy szumowiny i kosztujemy sos, — gdy jest zbyt mgły dodajemy trochę soli. A teraz dolewamy do sosu syropu lub dosypujemy mączki^[1], a oprócz tego utartego piernika, by sos był dość zawiesistym. Gdy to wszystko dobrze ze sobą przegotujemy, wtedy ryby są gotowe. Można im nadać smak delikatniejszy, dodając czerwonego wina, albo też gotując karpie wprost w czerwonem winie z plasterkami cytryny i większą ilością mączki. Gdy ryba nie jest dość tłustą, nie zawadzi podczas gotowania dodać trochę masła. Karpie te smakują wyśmienicie i z chrzanem, — nie należy jednak solić ich w przeddzień.

1.  Mączka – tutaj w znaczeniu: cukier puder.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Rebekka Wolf i tłumacza: anonimowy.