Kronika Jana z Czarnkowa/O wyborze Mikołaja biskupa poznańskiego

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Jan z Czarnkowa
Tytuł Kronika Jana z Czarnkowa
Podtytuł archidyakona gnieźnieńskiego podkanclerzego królestwa polskiego (1370-1384).
Data wydania 1905
Wydawnictwo E. Wende i Sp.
Drukarz Jan Cotty
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Józef Żerbiłło
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron
28. O wyborze Mikołaja biskupa poznańskiego.

W sam dzień pogrzebu czcigodnego tego biskupa, Mikołaj z Kurnika, proboszcz Panny Maryi w Krakowie i kanonik poznański, doktór dekretaliów, podczas nieobecności Ditka, dziekana poznańskiego, nie pytając nikogo, ani Trojana proboszcza ani innych prałatów i kanoników, kazał swojemu notaryuszowi, tudzież innemu presbyterowi ogłosić, aby wszyscy członkowie kapituły zgromadzili się nazajutrz dla wyboru nowego pasterza. A jeszcze na trzy dni przed pogrzebem zmarłego biskupa, tenże Mikołaj, bez udziału proboszcza oraz innych prałatów i kanoników, którzy natenczas przy katedrze się znajdowali, wyznaczył własnowolnie administratorów, tak urządzając, aby jeśli nie cała kapituła, to przynajmniej część jej, na której mógł polegać, jego obrała; wskutek tego miał administratorów po swojej stronie. Zdarzyło się zaś, że gdy po wezwaniu łaski Ducha Ś. przystąpiono do obioru przyszłego biskupa, prawie cała kapituła zgodziła się na dwóch kandydatów: Trojana, swego proboszcza, i owego Mikołaja; należało więc drogą kompromisu do obioru któregokolwiek z nich przystąpić. Co się też stało; siedmiu wyznaczonych kompromisarzy podzieliło się: czterej oddali swe głosy na Mikołaja z Kurnika, trzej zaś na Trojana, poczem i ci ostatni zgodzili się na Mikołaja, jako obranego przez większość[1]. Wyboru tego arcybiskup Jan, z powodu pewnych nieporozumień, które między nimi zaszły, nie chciał potwierdzić. Atoli Mikołaj, nie pytając króla polskiego i węgierskiego, udał się do kuryi rzymskiej, gdzie mimo zastrzeżeń, czynionych przeciw jego promocyi w listach króla pana i innych osób papież Grzegorz w Awinjonie wyposażył go w biskupstwo poznańskie[2]. Otrzymawszy święcenia, Mikołaj wrócił pomyślnie do kościoła swojego około dnia Ś. Marcina[3].


Przypisy

  1. Patrz o tem obszerniej w rozdziale 56.
  2. Bulla Grzegorza XI, wynosząca Mikołaja na biskupstwo poznańskie, dana z Awinjonu 7 maja 1375 r. (K. d. Wp. III, 1718).
  3. Około 11 listopada 1375 r. — Długosz prawie dosłownie 330.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Jan z Czarnkowa i tłumacza: Józef Żerbiłło.