Królestwo nasze wnet sie nam rozjaśni...

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Królestwo nasze wnet sie nam rozjaśni... • Władysław Orkan
Królestwo nasze wnet sie nam rozjaśni...
Władysław Orkan

Królestwo nasze wnet się nam rozjaśni —
Księżyc wychodzi... Nim się wyżej wzniesie,
Bądźmy cieniami w roztraconym lesie
Albo ku drzewom chodźmy — słuchać baśni.
 
Cóż, kiedy cisze opowieści tłumią.
Nieraz przedziwnie gwarzą stare drzewa;
Wiatr im z daleka powieści przywiewa,
A one zaraz pojmią i odszumią.
 
Jaki tu spokój... Śpią cicho jałowce
Jak na szałasach kędzierzawe owce —
Smutek przechodzi po pustych ugorach...
 
Marzyłaś kiedy o takich wieczorach?
— We śnie...
— Zaiste, sny duszom łaskawsze...
— Myślę: gdyby tak świat usnął na zawsze...


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Władysław Orkan.