Koran/Słońce na wschodzie

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Noc Koran • Słońce na wschodzie • Surah ad-Duhâ Czyż nie otworzyłem
Noc Koran
Słońce na wschodzie
Surah ad-Duhâ
Czyż nie otworzyłem

ROZDZIAŁ XCIII.
wydany w Mekce — zawiera 11 wierszy.
SŁOŃCE NA WSCHODZIE.

W imie Boga litościwego i miłosiernego.

1. Przysięgam na słońce ranne[1].
2. I na ciemność nocną,
3. Że Bóg ciebie nie opuścił i ze nie jesteś przedmiotem Jego nienawiści[2].
4. Życie przyszłe jest daleko dla ciebie ważniejszem od teraźniejszego.
5. Wszechmocny udzieli ci dostatków które zaspokoją twoje potrzeby życia.
6. Czyż nie byleś sierotą? nie przyjąłże ciebie w twem niemowlęctwie?
7. On ciebie znalazł w błędzie, On oświecił.
8. Byłeś ubogim, On cię wzbogacił!
9. Nie czyń gwałtu żadnéj sierocie,
10. Nie zapominaj żebraka, błagającego cię o wsparcie,
11. A opowiadaj dobrodziejstwa, któremi cię niebo obdarzyło.



Przypisy

  1. Słońcem rannem zowie się ta część dnia, w któréj słońce w parę godzin pn wschodzie jaśnieje pełnym blaskiem.
  2. Gdy Mahomet przez dni 15 nie otrzymywał objawień z Nieba, jak o tém mówiliśmy wyżéj w Rozdziale XVIII, nieprzyjaciele Proroka amianowicie Korejszyci, cieszyli się z tego i rozpuścili fałszywą wieść, że Bog nienawidzi Mahometa, z którym niech będzie pokój i błogosławieństwo Boskie na wiek.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie tłumacza: Jan Murza Tarak Buczacki.